May 31, 2009

ႏွဳတ္ဆက္ျခင္း မဟုတ္ပါ

က်ေနာ္ကို ခ်စ္ၾကခင္ၾကေသာ၊ က်ေနာ္က ခ်စ္ေသာခင္ေသာ က်ေနာ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကို “ ႏွဳတ္ဆက္ျခင္း မဟုတ္ပါ ” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္မ်ား ျဖစ္သြားၾကရင္ ဒီေနရာ ကေနျပီး အရင္ဆံုးေတာင္းပန္ပါတယ္။

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္လို႕ ေတာ့မေရးေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။ က်ေနာ္ရဲ႕ ျပင္လို႔မရတဲ႕ ဗီဇ(အက်င့္)ေၾကာင့္ က်ေနာ္စိတ္ကို က်ေနာ္ Control မေပးနိုင္ပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါလို႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

စေနေန႕ညမွာ ေတြခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလို ခ်စ္စရာခင္စရာေကာင္းတဲ့ ဒီအကိုအမ၊ ညီ၊ညီမေတြ ကို ေပးတဲ့ ဘုရားသခင္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ မွာ ထပ္ေတြ႔ခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အေျဖမရွိတဲ့ က်ေနာ္ပုဒ္စာ အတြက္ အတင္းေမးျမန္းျခင္းမရွိပဲ က်ေနာ့္ အေပၚမွာ မသိနားမလည္တဲ့ စိတ္တစ္ခုနဲ႕ ေနေပးက်တဲ့အတြက္လည္း ေက်းဇူးပါ။ကံမကုန္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ အားလံုးျပန္ေတြ႕ ခ်င္ပါေသးတယ္။

က်ေနာ္ ဒီဘေလာ့ဂ္ေလးကို ဆက္ေရးေနအံုးမွာပါ။ ဘယ္မွသြားျခင္းလည္းမဟုတ္ပါ။ စင္ကာပူ အတြင္းမွာရွိေနအံုးမွာပါ။ က်ေနာ္ဖုန္းကိုလည္း ေခၚဆို၍ရနိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ အြန္းလိုင္းေပၚမွာလည္း ေတြရလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းလို႕ မေမးၾကပါနဲ႔ေနာ္။ က်ေနာ္ရဲ႕ ျပင္မရတဲ့ ဒီစိတ္ေလးေၾကာင့္ပါ။

အားလံုးခြင့္လႊတ္နိုင္က် မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာက်ေနာ္ နားလည္ပါတယ္။ က်ေနာ္နားလည္သလို က်ေနာ္ကိုလည္း ျပန္နားလည္ေပးၾကပါေနာ္။ က်ေနာ္တို႕ ေမာင္ႏွမေတြ ကံမကုန္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ၉လပိုင္းမွာ က်ေရာက္မဲ့ က်ေနာ့္ ေမြးေန႕ေလးမွာျပန္ေတြ႕နိုင္မယ္လို႕ ေမ်ာ္လင့္မိပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ မေက်နပ္တာရွိခဲ့ရင္လည္း က်ေနာ္ရဲ႕ စီဘံုးေလးနဲ႕ ေကာမန္႕ မွာလာေရာက္ေအာ္နိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။

ဘာအတြက္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိပဲ က်ေနာ္ မ်က္ရည္က်ေနမိတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးကို က်ေနာ္ ခ်စ္ပါတယ္ဗ်ာ။ အားလံုး အားလံုးကို ...........................ပါတယ္။

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္
ရီနိုမာန္

May 29, 2009

ပိုက္ဆံအိတ္ (tag ပို႕စ္)

ဒီတေလာ အတက္ခ္ခံရတဲ့ ပို႕စ္ေတြအကုန္လံုး နီးပါးက ကိုယ္အေၾကာင္း မသိေစခ်င္ပါဘူး ဆိုေနမွ ေပါင္ကိုလွန္ျပီး ဓါးနဲ႕ အသြင္းသြင္းထိုးေန ရေတာ့တာပါပဲ။ ခုလဲ ၾကည့္ ညီေလးဝသန္က ပိုက္ဆံအိတ္ တဲ့။ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကသာ တက္ခ္ ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ေရးေပးနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ထဲမွာ ေနရထိုင္ရတာ မေကာင္းျဖစ္ေနတာေလ။ ခုေတာ့ ေအးေဆးျဖစ္ေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ လည္း ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။

က်ေနာ္က ပိုက္ဆံအိတ္ ကိုင္ေလ့ကိုင္ထ မရွိပါဘူး။ ခုစင္ကာပူ လာခါနီးမွ လိုအပ္မယ္ထင္လို႕ ဝယ္လာခဲ့တာပါ။ ပိုက္ဆံကို အျမဲတမ္း အက်ီာၤအိတ္ထဲ မွာပဲ အျမဲထည့္တက္တဲ့ အက်င့္ရွိေနလို႔ပါ။

လကုန္လို႕ရွိရင္ က်ေနာ္ပိုက္ဆံအိတ္ ေလးထဲကို အရင္ေရာက္လာတာကေတာ့ စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ပါ။ အဲ့စာရြက္ေလးကို ေနာက္ေန႕မွ ေငြသားအျဖစ္ ေျပာင္းလိုက္ရတာပါ။ ေျပာင္းလိုက္လို႕ရတဲ့ ေငြကလည္း အားက်စရာမရွိတဲ့ အနည္းငယ္ေလး ပါ။

ဒီအနည္းငယ္ထဲကပဲ စားစရိတ္ ၁၀၀ (စင္ကာပူေဒၚလာေနာ္ ) ေပးလိုက္ရျပီၤ။ ပထမဆံုးခုန္ထြက္ျခင္းေပါ့။ ေဟာ့ ဖုန္းေဘးလ္ လာပါျပီ ၅၀တဲ့။ စင္ကာပုူမွာ က ဘယ္သြားသြား အလကားမွမရတာ။ အဲ့ေတာ့ MRT ခေလးကလဲ ထည့္ရေသးတယ္။ လာထား သံုးေလးဆယ္ပဲ။ ဟို႕လူကို အေၾကြးဆပ္ ဒီလူကို အေၾကြးဆပ္နဲ႕ ေနာက္ဆံုး အိတ္ထဲမွာ ဘာမွကို မက်န္ေတာ့ဘူး။

ဒါေတာင္ သူမ်ားေတြလို အိမ္လခ၊ မီးဖိုး ၊ ေရဖိုး ဘာမွမေပးရလို႕။ ေပးမ်ားေပးရရင္ ကုန္ေကာက္စရာေတာင္း က်န္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ မက်န္လဲ ရွိတာေလးစုျပီး အေမဆီကိုေတာ့ ပို႕ရတာပါပဲ။

ကဲ ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ္ပိုက္ဆံအိတ္ေလးထဲမွာ လက္က်န္ေငြေလးနဲ႕ ပါမစ္ကဒ္၊ ဘာမွ မရွိတဲ့ ဘဏ္ကဒ္ေလးနဲ႕ ဒီတစ္လလံုး အသက္ဆက္ရွင္ေနဖို႕ အတြက္ ၾကိဳးစားရေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ညီေလးဝသန္ေရ ဒီေလာက္ ဆိုရင္ ေက်နပ္ျပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ထပ္ေျပာရင္လည္း မေကာင္းေတာ့ဘူးေလ။

က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕ မိတ္ေဆြအားလံုးကို ဒီေနရာေလးကေန ဆုေတာင္းေပးခ်င္တာတစ္ခုကေတာ့ က်ေနာ္လို ဘဝမ်ိဳးနဲ႔ မၾကံဳၾကရပါေစနဲ႕လို႕ က်ေနာ္ရင္ထဲကေန ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစဗ်ာ။

ခင္မင္လွ်က္
ရီနိုမာန္

May 28, 2009

နိုင္ငံဂ်ားျပန္ရဲ႕ ျငီးခ်င္း (Tag ပို႕စ္)

အမယ္မင္း ျငီးရေတာ့မယ္ဗ်။ အမဝါ ဆီမွာ ဖတ္ျပီးကတည္းက ျငီးခ်င္ေနတာ။ ခုမွပဲ ဆႏၵျပည့္ေတာ့တယ္ ကိုေတာင္ေပၚသားေရ။ (သက္သက္ေျပာတာ)

၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ မေလးရွားကို အသိအမေတြဆီက ပိုက္ဆံ ၆သိန္းေခ်းျပီထြက္လာခဲ့တာ။ ကုန္တာေတာ့ အားလံုးေပါင္း ၉သိန္းေလာက္ကုန္တယ္။ ကိုယ့္ရွိတာေလးနဲ႔ ျဖည့္ျပီထြက္လာခဲ့တာ။ မေလးရွားေရာက္ေတာ့ ေငြေစ်းကက် အိုတီကမရွိ ဆိုေတာ့ တစ္လတစ္လ မနည္းခ်စ္ခ်ဳတ္ျပီး လြဲတာေတာင္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာမွ အေၾကြးက ေက်ေတာ့တယ္။ မေလးရွားမွာ သံုးႏွစ္ေနခဲ့တယ္။ တစ္ႏွစ္က အေၾကြးဆပ္လို႕ကုန္သြားတယ္။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္က ပို႕လိုက္ ကိုယ္သံုးလိုက္နဲ႕ ဘာမွကို မစုမိဘူး။ ဒီၾကာထဲ အိမ္မွာက ျပသနာျဖစ္ျပန္ေတာ့ ကိုယ္ပို႕တဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔ပဲ ေျဖးရွင္းေပးရတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၀၇မွာ ရန္ကုန္ကို ျပန္ေရာက္တယ္။ မေလးရွားေတာ့ စိတ္ကုန္တယ္။ စင္ကာပူ ေလာက္မွ အဆင္ေျပနိုင္မယ္ ဆိုျပီး စင္ကာပူ ထြက္ဖို႕ၾကိဳးစားရေတာ့တာေပါ့။ မေလးမွာ ေနတုန္းကဘာမွ မစုထားနိုင္ေတာ့ ခုစင္ကာပူ ထြက္ဖို႕ လုပ္ေတာ့လည္း သူမ်ားဆီက ေခ်းငွားျပီး ထြက္လာရတာေပါ့။ ေဟာ့ .....ၾကည့္ ဒီေရာက္ျပန္ေတာ့ လည္း ကံဆိုးမ သြားရာ မိုးလိုက္လို႕ ရြာဆိုသလိုပဲ ေငြေစ်းမ်ား က်သြားလိုက္တာ အရင္က စင္ကာပူတစ္ေဒၚလာကို ျမန္မာေငြ ၈၀၀ေက်ာ္ ရွိရာကေန ၆၀၀ေလာက္ထိကို ထိုးဆင္းသြားတာ လူေတာင္ထိုင္ငိုခ်င္ စိတ္ေပါက္သြားတယ္။

ကဲထားပါေလ။ ေငြေစ်းက်ပင္မဲ့လည္း အလုပ္ေကာင္းလို႕ ရွိရင္ အိုတီမ်ားမ်ားရရင္ေတာ့ ေျဖသာပါေသးတယ္ေပါ့ ဆိုျပီး ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ေျဖေနရင္း စင္ကာပူ စီးပြားေရးက က်ဆင္းလာတဲ့ အခ်ိန္နဲ႕ တည္တည္ၾကီး ကိုတိုးေတာ့တာေပါ့။ နိုင္ငံတစ္ကာ စီးပြားေရးက်တာ က်ေနာ္တို႕နဲ႔ ဘာဆိုင္လဲေနာ့။ သူ႕တို႔ဟာသူတို႕ က်တာ ေနရင္းထိုင္ရင္း က်ေနာ္တို႕ အိုတီပါထိခိုက္တာေပါ့။ ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ အေမရိကန္သမၼတ အိုးဘားမားကို သြားေျပာထားတာ ခုသူ႕က ခဏေလးေနအုန္း အန္တီစု ကိစၥျပီးမွ ၾကည့္လုပ္ေပးမယ္တဲ့ ေလ။

ခုလည္း ဒီေရာက္တာ တစ္ႏွစ္ျပည့္သြားျပီ။ ေၾကြးက မေက်ေသးဘူး။ ေၾကြးရွင္ေတြကလည္း ေအာ္လွျပီ။ ဒီကေကာင္လည္း ေၾကာက္လို႕ ေျပးရမလား ေအာင္ေမ့ပါတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေလာက ကနားပါအံုးမယ္ ဆိုတဲ့ လူနဲ႔ခ်ည္း လာလာေတြ႕ေနရတယ္။

ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ရဲ႕ နိုင္ငံဂ်ားျပန္ရဲ႕ ျငီးခ်င္းပါ။ သူမ်ားေတြ ကိုယ့္ကို အထင္ၾကီးလာ မၾကီးလာေတာ့ မသိဘူး။ ကိုယ့္ကေတာ့ နိုင္ငံျခားေရာက္ေနရသူေတြရဲ႕ ဒုကၡ၊ နိုင္ငံျခားက ျပန္ေရာက္ေနရတဲ့ လူေတြရဲ႕ ဒုကၡကို ကိုယ္တိုင္သိေတာ့ ခံစားနားလည္နိုင္ပါတယ္။

ကဲ ညီေလးေတာင္ေပၚေရ ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ေက်နပ္နိုင္မယ္လို႕ ထင္မိပါတယ္ကြာ။ ကိုယ္လည္း မျငီးတက္ ျငီးတက္နဲ႕ ျငီးထားရတာပါ။ ဒီထက္ျငီးမိရင္လည္း ကိုယ့္အရွက္ ကိုယ့္ေဖၚသလိုျဖစ္မွာေၾကာက္လို႕ ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ေက်နပ္ေတာ့ ညီေလးေတာင္ေပၚေရ။

ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္သူ႕မွ မတက္ခ္ေတာ့ ပါဘူးေလ ။ ကိုယ့္ ဘဝနဲ႕ ကိုယ္ ပဲရွိပါေစေတာ့ဗ်ာ။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ရီနိုမာန္

May 26, 2009

ဖိနပ္သူခိုး

2007 ဇြန္လ မွာ ရန္ကုန္ကို မေလးရွားကေန ျပန္ေရာက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပန္ထြက္ဖို႕ ၾကိဳစားတာေပါ့။ အခ်ိန္တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ ၾကာသြားတယ္။ ဒီၾကားထဲလည္း ဟိုသင္တန္းတက္လိုက္၊ ဒီသင္တန္းတက္လိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကိုကုန္ဆံုးေစခဲ့တယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္ၾကီး ကို ခ်စ္တယ္။ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမွဳကို တန္းဖိုးထားတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႕ ကူညီတက္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ေလးစားတယ္။ ဒါပင္မဲ့ က်ေနာ္ ျမန္မာျပည္မွာ မေနခ်င္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ မေလးရွားမွာ ရွိတဲ့ ေတာထဲကိုေရာက္ျပီးကတည္းက ဆိုရမွာေပါ့။ ေတာ ဆိုပင္မဲ့ ျပည္နယ္ ႏွင့္တိုင္းမွာ ရွိၾကတဲ့ ျမိဳ႕ေတြထက္သာတာေတာ့ လက္ခံတယ္။ အထင္ၾကီးလို႕ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ အရမ္းကို ကြာျခားေနလို႕ ေျပာတာပါ။

သူငယ္ခ်င္းေတြကထင္ၾကအံုးမယ္။လြတ္လပ္လို႕ေနမွာေပါ့လို႕။ အမွန္က က်ေနာ္ ၁၀တန္းေအာင္ျပီးကတည္းက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တစ္ေယာက္ထဲ ေနလာခဲ့တာပါ။ သူမ်ားအိမ္မွာလည္းေနဖူးတယ္။ အေဆာင္မွာလည္း ေနဖူးတယ္။ အခန္းငွားျပီးေတာ့လည္းေနရဖူးတယ္။ ဒါေတြအားလံုးက မိဘနဲ႔ ေနရတာေလာက္ မေကာင္းဘူးဆိုတာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သိပါတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္က ေအးေအးေဆးေဆး ေနရျခင္းကို ျမတ္နိုးသူပါ။


မွတ္မိေနေသးတယ္။ က်ေနာ္ ၂တန္းႏွစ္တုန္းကေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ကစစ္တပ္မိသားစုဆိုေတာ့ ဟိုေျပာင္းဒီေျပာင္း သိပ္ကိုမ်ားပါတယ္။ ပစၥည္းမ်ားမ်ား စုထားလို႕ မရပါဘူး။ ရွိတာေတြကိုလည္း ေသတၱာေတြနဲ႔ ထည့္ထားရတာပါ။ အဝတ္ဆိုလည္း အဝတ္ေသတၱာနဲ႔ေပါ့။ အေမနဲ႔ က်ေနာ့္ အဝတ္ေတြကို ေသတၱာတစ္လံုးထဲမွာေပါင္း ထည့္တယ္။ အေဖ ေရွ့တန္းျပန္လာေတာ့ ေသတၱာေသးေသးေလး တစ္လံုးပါလာတယ္။ (ေရ့ွတန္းထြက္ရင္ အရာရွိေတြသံုးတဲ့ သံေသတၱာေလးပါ) အေဖျပန္ေရာက္ ျပီးဆိုရင္ က်ေနာ္က တစ္စခန္းထျပီ။ က်ေနာ္ အဝတ္ေတြကိုထုတ္ျပီး အဲ့ဒီေသတၱာေလးထဲ ကိုထည့္တယ္။ အေမက ျပန္ထုတ္တယ္။( အေဖအတြက္ ေနာက္တစ္ေခါက္ သံုးရအံုးမွာကိုအေမ ကသိေနတာေပါ့) က်ေနာ္က မသိေတာ့ သြားျပန္ထည့္လိုက္လိုက္နဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အရိုက္ခံရပါေလေရာဗ်ာ။ တစ္ေယာက္ထဲ ေနခ်င္တာကို ေျပာျပတာပါ။

က်ေနာ္ အရိုက္ခံရေတာ့ အေဖက မေနနိုင္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ တပ္ခြဲက ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ကို ေသတၱာ တစ္လံုးထပ္ရွာခိုင္းတယ္။ အေဖ ေသတၱာေလးကို က်ေနာ္ရလိုက္တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တာ ရေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ အေမဆို က်ေနာ္ကို အျမဲေျပာတယ္။ တစ္ကိုယ္ေကာင္း သမားတဲ့။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သိပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ အရမ္းတစ္ကိုယ္ေကာင္းဆံတယ္။ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လည္းသိတယ္ ။ ျပင္လို႕ရတဲ့ အခါျပင္တယ္ ။ ျပင္လို႕မရရင္ ေရလိုက္ငါးလိုက္ေနလိုက္တယ္။ ေရးေနရင္နဲ႕ဘယ္ေရာက္ သြားျပန္ပါလိမ့္ ေနာ္.......................

အျမန္ဆံုးျပန္ထြက္ခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႔ ျမန္မာေတြရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ဟိုသြားဒီသြား ဟိုေမးဒီေမး လုပ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ အေရာက္အမ်ားဆံုးကေတာ့ ေရႊတိဂံု ဘုရားေပါ့။ ဘုရားကို ခဏခဏ ေရာက္တယ္။ ဘုရားရင္ျပင္ကို ေရာက္ရင္ ေဒါင့္ေလးေဒါင့္မွာရွိတဲ့ ဘုရားေတြကို အရင္ဖူးတယ္။ ျပီးရင္ ေအာင္ေျမမွာ ဘုရားဝတ္ျပဳတယ္။ ဒါျပီးရင္ေတာ့ အရိပ္ေကာင္းေကာင္းရွာျပီ ေရႊတိဂံုဘုရားကို အဝးကေန ၾကည္ညိဳတယ္။ အဲဒါေ၇ႊတိ၈ံုဘုရားကို ေရာက္ရင္ လုပ္ေနက်ပံုမွန္ပဲ မေျပာင္းဘူး။ ေျပာင္းတာတစ္ခုကေတာ့ ထိုင္ျပီး ၾကည္ညိဳတဲ့ ေနရာပဲေျပာင္းတာ။

ဒီလိုနဲ႕ နာဂစ္မျဖစ္ခင္ ပါမစ္ မက်ခင္ေလးမွာေပါ့ ေရႊတိဂံုဘုရားကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ အတူတူညေနပိုင္းမွာ သြားျဖစ္တယ္။ ဒီတခါေတာ့ ညေန ေနက်ခ်ိန္ဆိုေတာ့ အရိပ္ရွာစရာမလိုဘူး။ ဘုရားကို တစ္ပတ္ျပီး တစ္ပတ္ ပတ္ေတာ့တာေပါ့။ ဘုရား အရိပ္က ေအးခ်မ္းတယ္ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ မေျပာလည္း ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္သူတိုင္းသိၾကမွာပါ။

ဒီလိုနဲ႕ ေျခေတာ္ရာရွိတဲ့ ဇရပ္ထဲကို ဝင္ျပီး ေျခေတာ္ရာထဲက ေရကို ေသာက္ျပီးျပန္အထြက္မွာ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း ဖိနပ္မရွိေတာ့ဘူး။ က်ေတာ္တို႕ ဇရပ္ထဲကို ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အထဲမွာ ဦးေလးၾကီး တစ္ေယာက္ပဲရွိတာ။ ေျခေတာ္ရာထဲမွ ေရကို ေသာက္ေနက်တံုးမွာ အဲဒီဦးေလးၾကီး ထသြားတာကိုေတြ႕ လိုက္တယ္။ ဖိနပ္ေကာက္သြားတာကိုလည္း ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ က်ေနာ္တို႕ထင္တာ သူ႕ဖိနပ္သူယူတယ္လို႕ပဲ ထင္တာေပါ့။ ဘယ္ဟုတ္မလဲ ပါသြားတာ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းဖိနပ္...............

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အခ်ိန္ကလဲ ၈နာရီေက်ာ္ေနျပီ။ ဘုရားဖူးရံုသက္သက္ဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းလို႕ ဖိနပ္တစ္ရံဖိုးက မျပည့္ျပန္ဘူး။ သူ႕ခမ်ား ဖိနပ္မပါပဲ အိမ္ကို လိုင္းကားစီးျပီး ျပန္သြားပါတယ္။

က်ေနာ္လည္း အျပန္လမ္းမွာ ေတြးမိတာတစ္ခုကေတာ့ .......... .............. ............. ဪ
ဘုရားေပၚလာျပီး ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးလုပ္ဖို႕ ဝန္မေလးၾကတာကို ၾကည့္ျပီး ျမန္မာျပည္မွာ အက်င့္ပ်က္တဲ့ လူေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ မဆန္းေတာ့ပါဘူးေလ...............................................

May 25, 2009

အေတြး

ေကာင္းကင္မွာ ရွိတဲ့အလင္း
ေျမၾကီးေပၚမွာ ရပ္တည္တဲ့လူသား
အေတြးစိတ္ကူး ပံုရိပ္နဲ႔ “ သူ ”
အခ်စ္ကို ရွာေနမိတဲ့ က်ေနာ္

စိတ္ကူးနယ္ကၽြံ ေလာကျပင္ဘက္
ခဏထြက္ရပ္ ၾကည့္လိုက္မိတယ္
ဧဒင္နဲ႕တူတဲ့ ဥယ်ာဥ္ၾကီးထဲမွာ
ေတြ႕လိုက္မိတယ္ “ သူ႕ ” ကို

ညိဳ႕အားေကာင္းတဲ့ မ်က္လံုး
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အျပံဳး
သြယ္တန္းလွပတဲ့ “ သူ႕ ” လက္
ေငးေမာနစ္ျမဳတ္သြားရပါတယ္

ျပန္လည္ႏွိဳးထ ရွဴရွိဳက္သံျပင္း
အေတြးနယ္ပယ္ ထြက္လို႔လာခဲ့
ငါဟာ ဘယ္သူလည္းေမးခြန္းထုတ္ရင္
ရွာေနမိတယ္ “ သူ ” ရယ္

မွတ္ခ်က္။ ။ မေလးရွားမွာ ေနတံုးက ဘယ္မွာေနလို႕ ဘယ္မွာရွိမွန္းမသိတဲ့ “သူ႕” ကို ရည္ရြယ္ျပီး ေရးထားတာပါ။

May 23, 2009

ဟိုေရးဒီေရး

တစ္ခါတစ္ခါ အလုပ္လုပ္ရတာကို အရမ္းစိတ္ကုန္လာတယ္။ လုပ္လည္း မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ စိတ္ဓါတ္ေတြက်တဲ့ အခ်ိန္ဆို ပိုလို႕ေတာင္ဆိုးေသးတယ္။ အဲ့လိုခ်ိန္က်ရင္ စိတ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ လူေတြကို အျပစ္တင္ေနမိေတာ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း လံုးဝမေက်နပ္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ျဖစ္ေနတာက တစ္ျခားစီျဖစ္ေနတာကို။ ပညာေရး က်ျပန္ေတာ့လည္း ပါရမီက အေျခခံ မေကာင္းခဲ့ေတာ့ သူမ်ား တစ္ေခါက္က်က္ရင္း ကိုယ္က သံုးေခါက္ေလာက္ က်က္ရတဲ့ အေျခအေနဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္ေလးထဲက ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ ၊ အင္ဂ်င္နီယာ ျဖစ္ခ်င္တယ္လို႕ တစ္ခါမွ ၾကြားျပီး မေျပာခဲ့ဘူး။ ဆရာဝန္ ၊ အင္ဂ်င္နီယာ ဘယ္သူကမျဖစ္ခ်င္ဘဲ ရွိပ့ါမလဲေလ။ ျဖစ္ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပသိ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္သိေလ..................

ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ဘာလုပ္ခ်င္လဲေမးလာခဲ့ ရင္လည္း ဘာလုပ္ခ်င္မွန္း ဘာျဖစ္ခ်င္မွန္း ဘာမွကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိဘူးျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ ေျပးသာေျပးေနရတယ္ ဘယ္ေရာက္လို႕ ဘယ္ေပါက္မွန္း မသိဘူး။ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ၾကည့္ျပီး စိတ္အားငယ္လာတယ္။ဘယ္သူနဲ႔မွလဲ မေတြ႕ခ်င္ဘူး ဘယ္သူနဲ႕မွလဲ စကားမေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီ စိတ္ကိုတစ္ခါတစ္ခါ အားမရဘူး။ ျပဳျပင္ခ်င္တယ္။ ျပဳျပင္လို႔မရဘူး။

က်ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆို အျမဲေျပာတယ္။ နင္ ဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႕ ၾကာရင္ နင္ရူးသြားလိမ့္မယ္တဲ့။ ဒီလို စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခဏခဏေတြ႕ ခဏခဏ စကားေျပာတဲ့။ ဒါမွ စိတ္ထဲခံစားေနရတာ ေတြကို ေမ့ေပ်ာက္လို႔ရမွာတဲ့။ ဒီလိုအခ်ိန္ေတြဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြက အားေဆး တစ္ခြက္ပါတဲ့။ က်ေနာ္ ယံုၾကည္လက္ခံပါတယ္။

ဒါပင္မဲ့ က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာ အျပစ္တင္သင့္တဲ့ သူေတြကို အျပစ္တင္ေနမိတယ္။ သူတို႕ကို အျပစ္တင္ျပီး သြားရင္လည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္ျပီး အျပစ္တင္ေနမိပါတယ္။ က်ေနာ္ေၾကာင့္ သူ႕တို႕ေတြ အျပစ္တင္ခံေနရတယ္။ ငါမေကာင္းလို႕ ဆိုျပီး အျပစ္ေတြအားလံုးကို က်ေနာ့္ အေပၚကိုပဲ ယူခ်လိုက္ပါတယ္။
အဲ့လို စိတ္ထဲ ျဖစ္ျပီးမွပဲ က်ေနာ္လည္း ေနသာထိုင္သာ ရွိသြားပါေတာ့တယ္ဗ်ာ.... ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

May 19, 2009

အမွတ္တရ Nick Name


တစ္ေန႕ တစ္ေန႔ ဘာေရးရင္ေကာင္းမလဲ လို႕ အျမဲစဥ္းစားေနမိတယ္။ အလုပ္သြားလည္း စိတ္ကဒီကိုပဲ ေရာက္ေနတယ္။ ကဗ်ာလည္း မေရးခ်င္ဘူး။ စိတ္ထဲ သိပ္မၾကည္လင္ေနဘူးေလ။ စကားလံုးလွလွ ေလးေတြက ထြက္က်လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ တက္ခ္ပို႕စ္ တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ေရးခ်င္ေနမိတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဘယ္ကဘယ္လို စေရးရမွန္း မသိဘူးျဖစ္ေနျပန္ေရာ.....

ကဲ ထားလိုက္ပါေတာ့။ မတက္ခ္ေတာ့ပါဘူး။ တက္ခ္ေနရင္စိတ္ညစ္ၾကပါအံုးမယ္။ ကိုယ့္ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြကို စိတ္မညစ္ေစခ်င္ဘူးေလ။ သူ႕တိုေတြေပ်ာ္ေနတာပဲ ျမင္ခ်င္ေနတာပါ။ ကဲ အေၾကာင္းအရာ ေလးဆီ ဦးတည္အံုးမွပဲ။........................................................



ဒီလိုဗ်..... က်ေနာ္ ၆တန္းကေန စတြဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရွိတယ္။သူ႕နာမည္က ဖိုးသူ။ က်ေနာ္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းသြားတူတူ ေက်ာင္းျပန္တူတူ ဘယ္သြားသြားတူတူပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ကိုခင္ပါတယ္။ ေျပာျပခ်င္တာ သူ႕ အေၾကာင္းမဟုတ္ေသးဘူးေနာ္...ဆက္ဖတ္အံုး။

က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းသား ဘဝဆိုေတာ့ ဘာမွ အပူအပင္ မရွိဘူး။ ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္ စာက်က္ ဒါပဲရွိတာမဟုတ္လား။ ႏွစ္ဝက္ေလာက္ေရာက္လာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တစ္ဖြဲ႕ သံုးေယာက္တစ္ဖြဲ႕နဲ႔ တူရာတူရာ စုသြားၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္မွာေတာ့ အတိုးအေလွ်ာ့ မရွိ။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ စဥ္းစားမိတာတစ္ခုရွိလာတယ္။ ငါတို႕ ေတြ နာမည္ဝွက္ ထားၾကမယ္ေပါ့။ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ကိုယ္စဥ္းစားေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အဲလို စဥ္းစားခ်ိန္က ဒီဇင္ဘာလ ထဲမွာ။ သူက ခရစ္စမတ္ ကို သေဘာက်လို႕ ခရစ္တဲ့။ က်ေနာ္လည္းစဥ္းစားတာေပါ့ သူမ်ားေတြနဲ႔ လည္း မတူခ်င္းပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း မရွိနိုင္တဲ့ နာမည္ဆိုျပီး ရီနို ဆိုတာကိုေရြးလိုက္တယ္။ ႏွစ္လံုးထဲဆို ရင္လည္း မလွျပန္ဘူး။ ဒံုတိၾကီးျဖစ္ေနျပန္ေတာ့ ထက္ေရြးရျပန္တာေပါ့။

ဒါနဲ႕ က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းက သဲ ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုေရြးတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကာ သြားတယ္။ ရီနိုနဲ႕ လိုက္တဲ့ စကားလံုးကို လိုက္ရွာတာ။ ေနာက္ဆံုး ေတာ့ မာန္ ဆိုတာကို ေရြးလိုက္တယ္။ ၁၉၉၃၊ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ေလာက္ထဲက ဒီ ရီနိုမာန္ ဆိုတာကို က်ေနာ္ရင္ထဲမွာ ေမြးဖြားလာခဲ့ တာပါ။ ဒါပင္မဲ့ သိၾကတဲ့အတိုင္း မိရိုးဖလား ဘိုးစင္ေဘာင္းဆက္ ေခၚခဲ့တဲ့ နာမည္ကို ဘယ္္လို႕လုပ္ျဖတ္လို႕ရမွာလဲ။ ဘယ္အရပ္ ေရာက္ေရာက္ ေျပာင္းလဲ ဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပခဲ့ပါဘူး။

မိေမြးတိုင္ ဖေမြးတိုင္ ေပးထားတဲ့နာမည္ကို မၾကိဳက္လို႕ မဟုတ္ရပါဘူး။ အေမေပးထားတဲ႔ နာမည္ကို ရွာၾကည့္ရင္ ထမင္းထုပ္ သိုးသြားနိုင္ပါတယ္။ ရွိနိုင္မယ္မထင္လို႕ပါ။ က်ေနာ္ကိုယ္၌က အေမေပးတဲ့ နာမည္ေလးနဲ႔ ၾကီးျပင္းလာခဲ့ျပီးျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ေပးထားတဲ့ ဒီနာမည္ေလးကိုလည္း ပါဝင္ခြင့္ (က်ေနာ္ဘဝမွာ) ရွိေစခ်င္လို႕ပါ။

မွတ္မွတ္ရရ ၂၀၀၉ ဧျပီလမွ စ၍ ရီနိုမာန္ ဆိုတဲ့ ဘဝသစ္ တစ္ခုကို ေမြးဖြားနိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ခုဆိုရင္ ရီနိုမာန္ ဆိုတဲ့ ဘဝေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေျမွာက္ျမားသြာကို ပိုင္ဆိုင္ထားနိုင္ခဲ့ပါျပီ။ ဆက္လက္ျပီးေတာ့လည္း ဒီဘဝေလးကို ထာဝရ ရင္ဝယ္ပိုက္ထားရအံုးမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရီနိုမာန္ ကို သိေသာ၊ ခင္ေသာ၊ ခ်စ္ေသာ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မ်ားအားလံုးကို ဒီပို႕စ္ေလးနဲ႕ အတူ ေက်းဇူးတင္ရွိ ပါေၾကာင္း ေျပာ ၾကားရင္ ...................................

ပထမေတာ့ မတက္ခ္ ေတာ့ ဘူးလို႕ ေတြးထားတာပါ။ ဒါပင္မဲ့ နာမည္ လွလွေလးေတြကို စိတ္ဝင္းစားေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ သမိုင္း အေၾကာင္းေလးေတြကိုလည္း သိခ်င္လာပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အတက္ခ္ ခံရေသာ ေမာင္ႏွမ မ်ား အေနနဲ႕ သေဘာထားၾကည္ျဖဴစြာနဲ႔ ေရးေပးပါလို႔........
ဆႏၵျပဳရင္း
  1. ၾကယ္ျဖဴစင္
  2. ေနေဒးသစ္ (သစ္ က်န္ေသးတယ္)
  3. ေမတၱာေရာင္ျပန္ (ျပီး)
  4. ဖိုးစိန္ (ျပီး)
  5. အဆိပ္ခြက္ ( ျပီး)
  6. ထာဝရၾကယ္စင္ (ျပီး)
  7. ေတာင္ေပၚသား (ျပီး)
  8. ဂ်ပန္ေကာင္ေလး (ျပီး)
  9. ဝလံုးဝိုင္းဝိုင္း (ျပီး)
  10. ေကာင္းကင္ျပာ (ျပီး)
  11. ေနညိဳရင့္ (ျပီး)
  12. ျမစ္က်ိဳးအင္း
  13. ျမဴးသွ်ရီ (ျပီး)
  14. ဝသန္မိုး (ျပီး)
  15. ငြန္ငယ္မိုး
  16. ရွင္ရဲထြတ္
  17. ဖိုးဂ်ယ္

ခင္မင္စြာျဖင့္
ရီနိုမာန္

May 17, 2009

ေမြးေန႕ အမွတ္တရ

ေမြးေန႕ ကိတ္

အမွန္တကယ္က ၁၅ရက္ေန႕က ညီမေလး မိုးခါး ရဲ႕ ေမြးေန႕ပါ။ အဲဒီေန႔ ကသူငယ္ခ်င္းေတြ အားလံုးကုိယ္စီ အလုပ္ေတြနဲ႕ ဆိုေတာ့ ဖုန္းနဲ႕ တစ္မ်ိဳး၊ Message နဲ႕ တစ္သြယ္ Wish လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၁၆ရက္ စေနေန႔ မွာအားလံုးကို ဖိတ္ျပီး မၾကီးေရာင္ျပန္ အိမ္မွာ KFC နဲ႔ ဧည္ခံခဲ့ပါတယ္။ သို႕ေပသိ က်ေနာ္တို႕ ရဲ႕ မၾကီးေရာင္ျပန္ ကလည္း သူမ၏ေမာင္ေလး ညီမေလးမ်ားအတြက္ ေခါက္ဆြဲသုပ္နဲ႔ လၻဖက္သုပ္ကို ထပ္ေလာင္းစီစဥ္ ထားခဲ့ပါတယ္။သိၾကလား ဘယ္သူေတြလဲဆိုတာ ရွင္ရဲထြတ္ဖိုးဂ်ယ္သီဟသစ္ ေနးတစ္ဂ်ပန္ေကာင္ေလး ၊ ေမြးေန႔ရွင္ မိုးခါးအဆိပ္ခြက္ ရီနိုမာန္ ေမတၱာေရာင္ျပန္ေတာင္ေပၚသား


က်ေနာ္အရင္ဆံုး မၾကီးတို႕ အိမ္ကိုရာက္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ ဘယ္သူမွ ေရာက္မလာ ၾကေသးဘူး ။ အားလံုးက On the way ပဲရွိၾကပါတယ္။ က်ေနာ္ ေရာက္ေတာ့ မၾကီေရာက္ျပန္ ( ဦးရ်င္ၾကီး က ဒီလို ေခၚတယ္ “ ျပန္ျပန္” တဲ့) က အသုပ္အတြက္ အားလံုးျပင္ဆင္ျပီးလို႕ လၻဖက္သုပ္ဖို႕ အတြက္ ေဂၚဖီ နဲ႔ ခရမ္ခ်ည္းသီး လီွးေနပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ အဆိပ္ခြက္ ၊ ဂ်ပန္ေကာင္ေလး နဲ႔ ၾကယ္ျဖဴစင္ ရဲ႕ ညီမေလး တို႕ေရာက္လာၾကပါတယ္။ သူ႕တို႕ေရာက္ သိပ္မၾကာလိုက္ဘူး ေတာင္ေပၚသား၊ ရွင္ရဲထြတ္၊ သီဟသစ္၊ ေနးတစ္၊ ဖိုးဂ်ယ္ နဲ႔ မိုးခါးတို႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေရာက္လာၾကပါတယ္။ အားလံုး လူစံုတက္စံုပါပဲ။ မေရာက္လာၾကေသး တာကေတာ့ ၾကယ္ျဖဴစင္ နဲ႔ စေနသား။ ၾကယ္ျဖဴစင္လည္း သူ႕မွာ အလုပ္သာလုပ္ေနရတာ စိတ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕ ဆီကိုေရာက္ေနတာအမွန္ပါ။ ခဏေန ဖုန္းေခၚလိုက္ ခဏေန Message ပို႕လိုက္ ခဏေန ေပါင္းေျမွာက္မ်ားစြာနဲ႔ သူ႕ခမ်ားရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၾကည္ျဖဴစင္ေရာက္ျပီး အၾကာခင္မွာပဲ စေနသား ေက်ာင္းကေန ေရာက္လာပါတယ္။
ဖိုးစိန္က ေျပာတဲ့ စကတ္ နဲ႕ လွတယ္ဆိုတဲ့ မၾကီးေရာင္ျပန္
ဖိုးစိန္က ခုထိ ပန္ကန္ မခ်ေသးဘူးလို႕ ဆိုတဲ့ ဂ်ပန္ေကာင္ေလး နဲ႔ အဆိပ္ခြက္
ေနာက္က်ေနျပီး ကုန္ေတာ့မွာပဲ လို႕ စိုးရိမ္ေနတဲ့ ၾကယ္ျဖဴစင္ ၊ မိုးခါး ၊ မိုးခါးသူငယ္ခ်င္း ၊ ၾကယ္ျဖဴ ညီမေလး နဲ႔ မၾကီးေရာင္ျပန္
B Day Card မွာ အမွတ္တရ လက္မွတ္ ထိုးထားၾကတယ္။
ေခါက္ဆြဲသုပ္ ကိတ္မုန္႕ အေအး
ေခါက္ဆြဲ သုပ္ရန္ ျပင္ဆင္ေနပံု



မ်က္လံုးျပဴး လွ်ာထုတ္ ေခါင္းကုတ္ ေနတာ ဘယ္သူလို႕ ထင္လဲ အဲ့ဒါ ေပါ့................ဖိုးစိန္ ဆိုတာ


ကဲ က်ေနာ္တို႕ ရဲ႕ ေမြးေန႕ပြဲ အစီအစဥ္ ေလးကို စလိုက္ၾကရေအာင္။ ေမြးေန႔ကိတ္လွီး တဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾကယ္ျဖဴစင္ နဲ႔ စေနသား တို႕ မေရာက္လာၾကေသးပါဘူး။ မစခင္ေလးမွာတင္ ဆိုက္ပရက္ခ္ က ဖိုးစိန္ ေရာက္လို႕လွမ္္းေခၚေနပါျပီ။ သူ႕ကိုပါ တစ္ခါတည္းေခၚျပီး Happy Birthday ေလးကို စတင္လိုက္ၾကပါတယ္။ ၾကယ္ျဖဴစင္ေရာက္လာေတာ့ တခါ ကြန္ျပဳတာ တစ္လံုးထပ္ဖြင့္ ေမာ္စကို က ေမာင္ငယ္ပါေရာက္လာပါတယ္။ ဟိုဘက္ေျပာလိုက္ ဒီဘက္ေျပာလိုက္၊ စားလိုက္ေသာက္လိုက္နဲ႕ေပါ့။ တကယ့္ကို ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။

ျပီေတာ့ ဘာလုပ္တယ္မွတ္လဲ (......) ရိုက္ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ မိုးခါးနဲ႔ ပန္ပန္ ရယ္ ေလဆိပ္မွာ သူငယ္ခ်င္းကိုၾကိဳ စရာရွိတဲ့ က်ေနာ္ရယ္ က မျပန္ခ်င္ပဲ အားလံုးကို ႏွဳတ္ဆက္ျပီး ထြက္လာခဲ့ရပါတယ္။

ညီမေလး မိုခါး ေမြးေန႔ ကို ဘာမွအမွတ္တရ မေပးရေသးတာနဲ႕ ဒီပိုစ့္ေလးနဲ႔ အတူ အစ္ကို ေလဆိပ္သြားရင္ ပန္းေတြကိုေတြ႕လုိ႕ ရိုက္လာတဲ့ ပံုေတြကို အမွတ္တရ ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္အျဖစ္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ညီမေလး မိုးခါးေရ...............................
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ (၁)
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ (၂)
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ (၃)
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ (၄)
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ (၅)




May 15, 2009

American Idol season 8



စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ႏွဳတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ Danny Gokey ေရ............
အမွန္ကေတာ့ မင္းလည္း သီခ်င္းဆိုေကာင္းတဲ့ အဆိုေတာ္ တစ္ဦးပါပဲ။
သို႕ပင္မဲ့ မင္းရဲ့ ပထမသီခ်င္းမွာ ပရိသတ္ကို လံုးဝ ဆြဲေဆာင္မွဳ မရွိခဲ့ပါဘူး
ဒုတိယ သီခ်င္းမွာလဲ မင္းအသံနဲ႔ လိုက္ဖက္ပင္မဲ့ သိပ္ မဆြဲေဆာင္ခဲ့ျပန္ပါဘူး
မင္းရဲ႕ Idol သမိုင္းမွာ ထြက္ရမဲ့ သံုးေယာက္စရင္း မွာ မင္းနာမည္ ကို တစ္ခါမွ
မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး။ ဘယ္သူမွလဲ မင္းကို ထင္မထားပါဘူး။ ဒိုင္းျဖစ္တဲ့ KARA ဆို
oh.. my god Oh .. my god ဆိုျပီး ဘုရားတေနေတာ့တာပဲ။ သူမလည္း ေတြး
ထားမွာပဲ Adam ေလာက္ မၾကိဳက္ပင္မဲ့ Final ေတာ့မင္းကို ပါဝင္ေစခ်င္မွာေပါ့။
ဘာပဲေျပာေျပာ American Idol (8) ရဲ႕ အမွတ္တရမွတ္တိုင္ေလးပါပဲ။


American Idol (8) ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး တစ္ပတ္ ျဖစ္တဲ့ Final ကို နာမည္ၾကီး ေတြစုေဝးရာ
ျဖစ္တဲ့ Hollywood မွာ က်င္းပမွာျဖစ္ပါတယ္။ USA မွာဆိုရင္ေတာ့ အဂၤါေန႕ မွာ
ျပိဳင္ပြဲ ဝင္ရမွာျဖစ္ျပီး ဗုဒၶဟူးေန႕မွာေတာ့ ဘယ္သူမ်ား သရဖူေဆာင္မလဲဆိုတာကို ၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

စင္ကာပူမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ဗုဒၶဟူး ေန႕ နဲ႕ ၾကာသပေတး ေန႔ ေတြမွာ ၾကည့္ရွုခံစားနိုင္မွာျဖစ္ျပီး မေလးရွား မွာဆိုရင္ေတာ့ ၾကာသပေတး ေန႔ နဲ႕ ေသာၾကာေန႔ ေတြမွာ ၾကည့္နိုင္ပါတယ္။

Adam နဲ႕ ယွဥ္ရင္း Kris က ဘယ္လိုမွ မနိုင္ဘူးဆိုတာ အသိသာၾကီးပါ။ ဒါပင္မဲ့ Danny နဲ႔ Kris ယွဥ္ရငDanny သာ Final တက္မယ္လို႕ ထင္ထားခဲ့ ခ်ိန္မွာ Kris က ပထမဆံုး Final ကို ပန္းဝင္ခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ Kris သည္လည္း Adam ရဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္ဖက္ ျဖစ္လာခဲ့ပါျပီ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ထိုင္ေစာင့္ ၾကည့္ယံု ကလြဲျပီး ဘာမွ မတက္နိုင္ပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ကို ေနာက္ဆံုး Final Show ကို ၾကည့္ေစခ်င္လို႕ ခုလိုမ်ိဳး အသိေပးရျခင္းပါဗ်ာ။ဂီတ ကို ႏွစ္သက္သူမ်ား ေက်နပ္နိုင္မယ္လို႕ ေမ်ာလင့္မိပါတယ္။




ထားခဲ့ဖူးေသာရည္းစားမ်ား ( Tag ပိုစ့္ )

က်ေနာ္အတြက္ ဒါပထမဆံုး အတက့္ခ္ခံရေသာ တက့္ခ္ပိုစ့္ ေလးျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္ထဲက စကားလံုးအတိုင္း ေရးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရးစရာဘာမွကို မရွိတာပါ (အဲေလာက္ကို စြံတာပါ) ။ မၾကီးေရာင္ျပန္ နဲ႔ ညီမ မိုးခါး ကိုေမးေတာ့ လံုးဝမေရးဘူးတဲ့ေလ။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း အေဖာ္ရွိတယ္ဆိုျပီး ဒီပိုစ့္ေလးကို တက္ခ့္ထားတဲ့ ညီေလး ဂ်ပန္ေကာင္ေလး (ခ) ပန္ပန္ ကို ေရွာ့ေရွာ့ေပါ့ေပ့ါ လုပ္ဖို႕ ေျပာၾကည့္ပါေသးတရ္။

ညီေလး ပန္ပန္ကလည္း ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ နဲ႔ ကို လက္ခံ အေၾကာင္းျပန္ခဲ့ပါတယ္။ “ ရဝူး” တဲ့။ ကဲထူးေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္ေပါင္ပဲ ကိုယ္ ေထာင္းရေထာင္းရ မထူးတဲ့ အဆံုးေတာ့ ေထာင္းရေတာ့မွာပါပဲ။

က်ေနာ္မွာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အေတြးတစ္ခုရွိတယ္ဗ်။ အဲဒါက ဘာလည္းဆိုေတာ့ ခ်စ္သူ၊ ၾကိဳက္သူ၊ လက္ထက္သူဟာ တစ္ေယာက္ထဲပဲ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ။ ဆႏၵနဲ႔ ဘဝက ထပ္တူမက်ခဲ့ဘူး။ ဘာလို႕ဆိုေတာ့ အေဖက ဝန္ထမ္းေလ။ ဟိုေျပာင္း ဒီေရႊ႔နဲ႔ ဘယ္မွာလာလို႕ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေတာ့မွာလဲ။ ဟိုေနရာေရာက္လဲ ခ်စ္၊ၾကိဳက္၊ ထက္ တစ္ေယာက္တည္း ဒီေနရာေရာက္လည္း ခ်စ္၊ ၾကိဳက္၊ ထက္ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနေတာ့ တာေပါ့ဗ်ာ။ အေဖ ေျပာင္းတာက ကိစၥမရွိဘူး။ က်ေနာ္ ဘဝ ေတမိ ဘဝကို ခဏခဏ ေရာက္ရပါတယ္။


ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ၆တန္၊ ရတန္း ၊ ဂ တန္းတံုးကေတာ့ သံုးႏွစ္လံုး ဆက္တိုက္တြဲ ခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ဆရာ၊ ဆရာမ ေတြနဲ႕ တစ္ေက်ာင္းလံုး သိေပါ့။ က်ေနာ္တို႕ အရမ္းကို ရင္းႏွီးခဲ့က်တယ္။ က်ေနာ္ကို အရမ္းခင္တဲ့ ဆရာမကေတာင္ သတိေပးရတဲ့ အထိပါ။ (စိတ္ေလသြားမွာ စိုးရိမ္လို႕ပါ) ၈တန္းေအာင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ တစ္ေတြ ကြဲသြားၾကတာ အခုခ်ိန္ထိ ပဲဆိုပါဆို႕။ ျပန္မေတြ႕ေတာ့ဘူး။

အဲ့လိုနဲ႕ ေအးေအးေဆးေဆး ပဲေနလာတာ ဆယ္တန္း ဒုတိယႏွစ္မွာ တစ္စခန္းထလာျပန္ပါေရာ။ သူမက အမ်ိဳးေတြနဲ႔ အျခားျမိဳ႕မွာေနတာ။ ေက်ာင္းၾကီးပိတ္ရင္း သူမ အေဖ တာဝန္က်တဲ့ က်ေနာ္တို႕ျမိဳ႕ကို လာလည္ေနက်။ အရင္းက အဲ့ေလာက္သတိမထားမိဘူး။ ေဟာ့ သတိထားမိလို႕ လွဳပ္ရွားမယ္ ၾကံခါရွိေသး က်ေနာ္တို႕ အဲ့ဒီျမိဳ႕ေလးကေန အျပီးေျပာင္းသြားရျပန္ပါတယ္။ ဒါ ေတမိ (၂) ေနာ္။ ေတမိ (၃၊၄၊၅) ကိုေတာ့ ရင္ထဲမွာ မရွိလို႕ ၾကြားျပီ ေရးမေနေတာ့ပါဘူး။

ဒီၾကားထဲ ဒီေကာင္ၾကီးစြံ လိုက္ေသးတယ္ဗ်ာ။ ေကာင္မေလးက စၾကိဳက္တာ။ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ခါေလာက္ ကို ၾကံဖူးတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ခ်စ္ၾကိုက္ထက္မွ ခ်စ္ၾကိုက္ထက္ဆိုေတာ့ ခက္ဘူးလား။ ဘယ္လိုမွကို ခံစားလိုမရတာ။ Let's be Friends ေပါ့။ (၁) က ေက်ာင္းဆရာမလုပ္ေနတယ္ ရွမ္းျပည္မွာ (၂) က ရည္းစားမ်ားတံုးပဲ (၃) က က်ေနာ္ကို ခ်စ္လို႕တဲ့ ေယာက္က်ားယူသြားျပီ။

အဲလိုနဲ႔ မေလးေတာထဲမွာ သံုးႏွစ္ သြားေနခဲ့တယ္။

ဪ ခက္ျပီ။ ဆက္ေရးဖို႕ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး။ လက္ရွိ အေျခအေနကိုေတာ့ လွဳပ္ရွားစဲ ကာလအျဖစ္ သက္မွတ္ထားပါတယ္။

ကဲ ညီေလး ပန္ပန္ေရ။ ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ေက်နပ္ေပးပါလို႕။ စိတ္ကူးရင္း မဟုတ္ပဲ လက္ေတြ႕ေတြေရးေန၇ေတာ့ လုပ္ၾကံဖန္တီးထားတာလံုးဝ မပါ အဖြဲ႕ အႏြဲ႕ မရွိ ရိုးရိုးသားသား ေရးသာထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေက်နပ္ေပးလိမ့္ မယ္လို႕ ေမ်ာလင့္မိပါတယ္ ညီေလး ဂ်ပန္ေကာင္ေလး (ခ) ပန္ပန္ ေရ..............................

ခင္မင္စြာျဖင့္
Ree Noe Mann

ၾကံဳတုန္းေလ သယ္ရင္း ဖိုးစိန္
ကိုေနညိဳရင့္
ကို ျမစ္က်ိဳးအင္း
ညီေလး ဖိုးဂ်ယ္
ညီေလး အိုက္ခီေလာက္
ညီေလး ဝသန္မိုး
ညီ ျဖိဳးဇာနည္ ႏွင့္
သားၾကီး တို႕ ကို တဆက္တည္း Tag လိုက္ပါတယ္ကြာ။



May 14, 2009

ဒဏ္ရာခ်ဳိခ်ဳိ

မင္းေၾကာင့္ ....အစားထုိးမရတဲ့
ခံစားမႈေတြ
ႏွလံုးသားမွာရွိခဲ့တယ္။
မင္းေၾကာင့္ ......အတားအဆီးမဲ့
မ်က္ရည္မိုးေတြ
ႏွလံုးသားမွာရြာခဲ့တယ္။
မင္းေၾကာင့္ .......အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ
ႏွလံုးသားမွာရွိခဲ့တယ္။
မင္းေၾကာင့္ ............မကုန္ႏုိင္တဲ့
လြမ္းဆြတ္မႈေတြ
ႏွလံုးသားမွာရွိခဲ့တယ္။
မင္းေၾကာင့္ ...............မေရရာတဲ့
ဘ၀လမ္းထဲ
ငါ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္ေနတယ္
ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူရယ္..............
အရိုးသားဆံုး ႏွလံုးသားသားေလးနဲ႔
မင္းကိုငါ... ခ်စ္ေနဆဲ။ ။

ကဗ်ာပိုင္ရွင္ - အျဖဴေရာင္နက္သမီး

May 13, 2009

မ .... ညညဆို ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ အထီးက်န္ (အပိုင္း -၂ ဇာတ္သိမ္း)

(၄)

မ ကြၽန္ေတာ့္ကို နားမလည္ခဲ့ဘူး။
နာၾကည္းစြာႏွင့္ သူ ေတြးသည္။ အနည္းဆံုးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ မကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္သလဲဆိုတာ နားမလည္ဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း အေတြးသည္ အေတြးသာ ျဖစ္၏။ သူ႔ရင္ထဲတြင္ မည္သို႔ခံစားရသည္ကို ႏႈတ္က ဖြင့္ေျပာရန္ အတြက္ကိုေတာ့ အျမဲတမ္း ၀န္ေလးတတ္သည္။ မ ႏွင့္ပတ္သက္ရင္ အ႐ႈံးဟူေသာ စကားကို ေမ့ေလ်ာ့ထားခဲ့ရတာ ကာလ မည္မွ်ၾကာၿပီလဲ။ အခုမွ မဟုတ္ဘူး။

သူ ထိုင္တတ္ေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕မွ ေခါင္းငုံ႔ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတတ္သည့္ ငယ္ႏုေသာ အသက္အရြယ္ႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ တမင္ႀကီးရင့္ပံုဖမ္း ထားေသာ မမတစ္ေယာက္ကို စေတြ႕ကတည္းကေပါ့။ ထိုစဥ္ကေတာ့ သူသည္ မ ေျပာတတ္သည့္ တန္ဖိုးဟူေသာစကားလံုးကို ေကာင္းစြာ နားမလည္ေသာ ေပါ့သြမ္းသြမ္း ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ (အခု အခ်ိန္မွာ သူနားလည္သည္ကလည္း မ သူ႔ဘ၀တြင္ ရွိျခင္းႏွင့္ မရွိျခင္း၏ ကြဲျပား ျခားနားေသာ တန္ဖိုးသာျဖစ္သည္)

အခ်စ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေ၀ဒနာခံစားရသူမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္တတ္စဥ္ကေတာ့ ထို၀ဋ္သည္ ႀကီးစြာလည္လိမ့္မည္ဟု သူ မေတြးခဲ့ဖူးတာ ေသခ်ာ၏။ ဘယ္လို မိန္းကေလးႏွင့္မွ ဘယ္လို အေျခအေနမ်ဳိးကိုမွ ရင္မခုန္ခဲ့ဖူးေသာ သူသည္ မ မ်က္ႏွာေလးကို တစ္ရက္မျမင္ရရင္ မေနတတ္မထိုင္တတ္ျဖစ္ေသာ အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပင္ ျပန္အံ့ၾသယူရသည္။ မ ေဘးတြင္ ၀ိုင္း၀ိုင္းလည္ေနသည့္ သူ႔ထက္လည္း အစစအရာရာ ျပည့္စံုသူမ်ားၾကားမွ သူ႔ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည့္ အတြက္ေတာ့ မမကို အျမဲ ေက်းဇူးတင္ခဲ့ပါသည္။ မမနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ေသာ ကာလတိုကေလးသည္ သူ႔ဘ၀၏ အေရးႀကီးေသာ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုျဖစ္သည္။ မႏွင့္ သူ႔ၾကားက အေတြးေခၚ အယူအဆေတြ သည္မွ်ဆန္႔က်င္ေနလိမ့္မည္ဟု မသိေသးခင္အခ်ိန္ထိေပါ့။
T
သူ ဆံပင္အရွည္ထားတာ မ မႀကိဳက္။ သူၾကည့္ေသာ စိတ္ကူးယဥ္ အခ်စ္ ဇာတ္လမ္းမ်ားကို မ မႀကိဳက္ (မ က နည္းနည္းမွ စိတ္ကူး မယဥ္တတ္သူ ျဖစ္သည္) Simple Plan ကို မႀကိဳက္။ မိုခကို မႀကိဳက္။ ကြၽန္ေတာ့္ကိုပင္ မမ ႀကိဳက္ပါရဲ႕လား။ အတူ လမ္းသြားရင္း မ လက္ကေလးကို ကိုင္ထား ခြင့္မရသည့္အခါ ကသိ ကေအာက္ ျဖစ္ရသည့္ ခံစားခ်က္ကို မမ နားလည္မည္ မဟုတ္။

သူႏွင့္ မ အေၾကာင္းကို မသိေသာ မ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ႏွင့္ လမ္းမွာဆံုစဥ္က ေမာင္ေလးပါဟုေျပာၿပီး မိတ္ဆက္ ေပးခဲ့ေတာ့ သူ႔ရင္ထဲတြင္ ဘယ္လို ခံစားခဲ့ရသည္ကိုလည္း မ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ခံလိမ့္မည္မဟုတ္။ ေျပာမိလွ်င္ပင္ သူက အေသးအမႊား ေလးေတြကိုပင္ ျပႆနာရွာ တတ္သူ၊ အေရးမပါသည့္ အရာေတြကို ေရွ႕တန္းတင္ တတ္သူျဖစ္ရျပန္သည္။ တစ္ခါတေလေတာ့ သူ႔ကို မ ဘာေၾကာင့္မ်ား ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါသနည္းဟု နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရတတ္သည္။ သူ႔ထံတြင္ မ ႏွင့္ မ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားစု ေရွ႕တန္းတင္ၾကေသာ ဘြဲ႕ထူး ဂုဏ္ထူးေတြ မရွိ။ ေလးစားေလာက္ေသာ တည္ၿငိမ္မႈ မရွိ။ သူ႔မွာရွိသည္က မကို သိပ္ခ်စ္သည့္ အခ်စ္တစ္ခုတည္း။ အဲဒီ အခ်စ္အတြက္နဲ႔ပဲ ကြၽန္ေတာ့္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာလို႔ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္မႀကီးရဲတာ အမွန္ပါမမ။ သူငယ္ ခ်င္းမ်ား၏ တုိက္တြန္းမႈျဖင့္ စေကာ္လာတစ္ခုကို ေလွ်ာက္ခဲ့စဥ္က မ ကို အသိေပးဖို႔ သူ စိတ္ကူးမရခဲ့ေပ။ ဘယ္ အသိေပးရဲပါ့မလဲ။ ရရင္ ေတာ္ေသးရဲ႕။
မရခဲ့လွ်င္ တုံ႔ျပန္မည့္ စကားလံုးမ်ား၏ ျပင္းထန္ စူးရွမႈကို သူ ႀကိဳသိသည္။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ သူ ေအာင္သြားေတာ့လည္း မ ကို အသိမေပးျဖစ္ေသး။ အဓိက ကေတာ့ မ ႏွင့္ ႏွစ္ႏွစ္တာ ကာလရွည္တစ္ခုလံုး ခြဲႏိုင္လိမ့္မည္ဟု သူ႔ကိုယ္သူ မယံုၾကည္တာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်က္ကေလးသည္ ႀကီး မားေသာ ျပႆနာတစ္ခု အျဖစ္ မ ႏွင့္ကြၽန္ေတာ့္ဘ၀ ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေလာင္ကြၽမ္းေစလိမ့္မည္ဟု ကြၽန္ ေတာ္ ဘယ္ေတြးမိခဲ့ပါ့မလဲ မ ရယ္။
မမတို႔ မိန္းမေတြရဲ႕ ႐ႈပ္ေထြးဆန္းျပားတဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆေတြကို ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္နားလည္ခဲ့ပါမလဲ။

(၅)

"အဲဒါ အမွန္ပဲလား"

ဟု သူမ ေမးေသာအခါ ေမာင္ျပံဳးသည္။
ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္း မသိေသာအခါ ျပံဳးေသာ အျပံဳးျဖစ္၏။ ပါးခ်ဳိင့္ကေလး တစ္ဖက္ ခြက္၀င္သြားကာ သြားတန္းကေလးမ်ား လက္ခနဲေပၚလာသည့္ ခ်စ္စရာ ေကာင္းလွေသာ ေမာင့္အျပံဳးတြင္ သူမေဒါသမ်ား အႀကိမ္ မ်ားစြာေပ်ာ္၀င္ခ့ဲဖူးသည္။ ဒီ တစ္ခါေတာ့ မရေတာ့ဘူး ေမာင္။

"ေမာင္ ေမးေနတယ္ေလ"

"အင္း... ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္က အားလံုးၿပီးေတာ့မွ မ ကို အသိေပးမလို႔ စီစဥ္ထားတာ"

"ေတာ္စမ္းပါ။ ဒီ ကိစၥက ႐ုပ္ရွင္သြားၾကည့္ဖို႔ လက္မွတ္ႀကိဳ၀ယ္ထားတဲ့ ခပ္ေပါ့ေပါ့ ကိစၥမ်ဳိးမဟုတ္ဘူး ေမာင္ရဲ႕။ ဘ၀တစ္ခုလံုးရဲ႕ အေျပာင္းအလဲ။ ကိုယ့္ကို နည္းနည္းပါးပါး တိုင္ပင္ဖို႔ စိတ္ကူးမရဘူးလား"

"ဟာကြာ မကလည္း၊ မ မတားေလာက္ဘူးဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္သိတာပဲ"

ၾကည့္စမ္း၊ ေမာင္ သူမ ကို သိပ္အထင္ေသးခ့ဲပါလား။
ေငြေၾကးနဲ႔ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြ ကလြဲလို႔ ခ်စ္သူနဲ႔ ႏွစ္ကာလ ရွည္ခြဲရမည့္ အေရးကိုပင္ နည္းနည္းမွထည့္မတြက္ ေလာက္ဘူးလို႔ တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ ထားခဲ့သည္လား။

"မင္းကို မတားဘူးဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ အသိေပးသင့္တယ္လို႔ ေျပာေနတာ။ ကိုယ့္ရည္းစား ဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ ေဘးသူစိမ္းလာေျပာမွ သိရတဲ့အျဖစ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ ရင္နာစရာ ေကာင္းသလဲဆိုတာ မင္းသိရဲ႕လား။ ေျပာျပရင္လည္း နားလည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ကပဲ အျပစ္မရွိ အျပစ္ ရွာရစ္တတ္တယ္လို႔ အစြပ္စြဲခံ ရဦးမယ္။ ဒီမွာ မင္းေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့မိန္းမဟာ မင္းေျပာလာမယ့္ Surprise ဆိုတဲ့အသံမွာ ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရ မွန္းမသိဘဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္ က်န္ခဲ့မယ့္ သူမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မွတ္ထား လိုက္စမ္း ညီသစ္ဆင္း"

"မ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီ ေလာက္ေတာင္ ေဒါသႀကီး ေနရတာလဲ။ ကြၽန္ေတာ္ မ ကို ဖြင့္မေျပာျဖစ္ေသးတာ Surprise လုပ္ဖို႔မဟုတ္ဘူး။ ေျပာဖို႔ မရဲေသးလို႔ အဲဒီ ေလာက္အခ်ိန္အၾကာႀကီး မနဲ႔ မခြဲႏိုင္လို႔။ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ ဘာလို႔ အဲဒီေလာက္ အ႐ႈံးအႏိုင္ တြက္ရတာလဲ။ ကြၽန္ေတာ့္ကို မခ်စ္ဘူးလား"

ေမာင္က သူမကို ေထြးေပြ႕ႏွစ္သိမ့္ရန္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ခ်က္ခ်င္းပင္ ႐ုန္းထြက္ပစ္လုိက္၏။ ေမာင္ မ်က္ႏွာကေလး ငယ္သြားေတာ့ အနည္းငယ္ သနားသြားေသာ္လည္း ေမာင္ သူမကို ဖံုးကြယ္ထားသည့္ ကိစၥကို လာေျပာစဥ္က သူမသူငယ္ခ်င္း၏ ႏႈတ္ခမ္းေပၚမွာ ခ်ိတ္တြယ္ထားသည့္ သေရာ္ေမာ္ကား အျပံဳးကို ျပန္သတိရသြားေတာ့ သူမေသြးမ်ားဆူပြက္ လာၾကျပန္သည္။

"ကိုယ္ေျပာဖူးသလား၊ မင္းကိုခ်စ္ပါတယ္လို႔ ကိုယ္ ေျပာခဲ့ဖူးသလား"

အသားအေရ ပါးလ်ား ၾကည္လင္ေသာ ေမာင့္မ်က္ႏွာတြင္ ျဖတ္႐ိုက္ခံလိုက္ရသလို နာက်င္ရိပ္ျဖင့္ နီရဲသြားေတာ့ သူမစကားလြန္သြားၿပီဟု ရိပ္မိသြားသည္။ ေမာင္က သူမမ်က္ႏွာကို မယံု ႏိုင္သလိုၾကည့္၏။

အို... မဟုတ္ဘူး ေမာင္ ရယ္။ ကိုယ္ မေျပာသင့္ဘူး ေနာ္။ အသံမထြက္ေသာ ရင္ထဲက စကားေတြကို ေမာင္ ဘယ္ၾကားပါ့မလဲ။ လွည့္ထြက္သြားေသာ ေမာင့္ကို စကားတစ္ခြန္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ေတာင္းပန္သင့္ေသာ္လည္း သူမႏႈတ္ခမ္းမ်ား တင္းတင္း ေစ့လ်က္သာ ရွိေနခဲ့သည္။ မခြဲႏိုင္ဘူးတဲ့လား ေမာင္။ ကိုယ့္ကို မခြဲႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ ေမာင္ကပဲ စကားေလး တစ္ခြန္းအတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထားခဲ့ရက္သလား။

မင္းကိုခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ဖူးသလားတဲ့။ ဟုတ္ မွန္ေပမယ့္ သိပ္ရက္စက္တဲ့ စကားျဖစ္ခ့ဲသည္။ မ ေျပာတာ သိပ္မွန္ပါသည္။ မ အရယ္အျပံဳး၊ စကားေတြကို သာယာေနသမွ် အဲဒါေတြရဲ႕ အေျဖကို အခ်စ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္ ထင္ခဲ့သည္။ အခ်စ္စစ္ဆိုတာ စကားလံုးေတြနဲ႔ ေဖာ္က်ဴးစရာ မလိုပါဘူးေလလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ယံုခ့ဲသည္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့...။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ စကားလံုး တစ္လံုးအၾကည့္ တစ္ခ်က္နဲ႔ေတာင္ မကို ျပန္လည္မေခ်ပရဲတဲ့ ကြၽန္ေတာ္ ဟိုးအေ၀း ႀကီးကိုလြင့္ခဲ့သည္။ ေတြးေတာရင္းျဖင့္ ေခါင္းကို စိတ္ပ်က္ညည္းညဴစြာ ခါယမ္း ပစ္လိုက္ေသာအခါ မက သူ႔ကို နားမလည္ႏိုင္သလိုၾကည့္၏။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူ႔ ႏွလံုးသား တစ္ခုလံုးတြင္ ေနရာ အျပည့္ယူထားႏိုင္ခဲ့ေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္ အျဖစ္ ေက်နပ္စြာ လက္ခံႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ မက လွပဆဲ ျဖစ္သည္။ ေကာ့ေတးခြက္ ေပၚတြင္ တင္ထားလက္စ ျဖစ္ေသာ သံပရာသီးစိတ္ကေလးကို လက္လွမ္းမိေသာ အခါ မက တားသည္။

"ရပါတယ္ ကိုယ္ မေသာက္ခ်င္ေသးဘူး"

ေရွ႕မ်က္ႏွာစာမွ ျမင္ေနရေသာ စားပြဲထက္သို႔သာ စိုက္ၾကည့္လ်က္ ေျပာစရာစကား မ်ားရွားပါးသြားျပန္သည္။ တစ္ခုခုေျပာရန္ အားယူလိုက္တိုင္း တင္းတင္းေစ့ထားေသာ မ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို ျမင္ရေသာအခါ စကားလံုးမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးကုန္သည္။ မ ကို ေျပာျပခ်င္ေသာ စကားမ်ား ရင္ထဲတြင္ ရွိေသာ္လည္း ဘယ္ေနရာက စရမည္မွန္း မသိေအာင္ ျပည့္က်ပ္ေနသည္။

"အဆင္ေျပရဲ႕လား"

"ဘာကိုေျပာတာလဲ"

သူ႔အား ျပန္လည္ေမး ခြန္းထုတ္သည္ကို မႀကိဳက္ဟန္ျဖင့္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ ၾကည့္ေသာဟန္သည္ ဆရာမ တစ္ေယာက္အျဖစ္ အသား က်ခဲ့ေသာ မ၏ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ ျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္မွာလည္း မရွင္းတဲ့ သင္ခန္းစာ ေတြအတြက္ ျပန္ၿပီးေမးခြန္း ထုတ္ခြင့္ရွိတာပဲမဟုတ္လား။ သူ၏ ကလန္ကဆန္လုပ္လိုေသာ စိတ္ဓာတ္က ျပန္ေျပာရန္ တြန္းအားေပးေသာ္လည္း မ မ်က္ႏွာေပၚမွ အျပံဳးကုိ ခဏျဖစ္ျဖစ္ ထပ္ျမင္ခ်င္ ေသးေသာ စိတ္ဓာတ္က အႏိုင္ ရသြားသည္။

"မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ တကယ္မရွင္းလို႔ပါ"

"အစစအရာရာေပါ့"

"အဲဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခုကလြဲလို႔ အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္"

သူ၏ ဆိုလိုရင္းကို သေဘာေပါက္ နားလည္ဟန္ျဖင့္ မ ျပံဳးျပန္သည္။ ဘာ ဟန္ေဆာင္မႈမွ မပါဘဲ ျပံဳးရယ္လိုက္လွ်င္ အလြန္လွေသာ မရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြက ဘာေၾကာင့္မ်ား အျမဲတမ္း တင္းေစ့ထားခဲ့ပါသလဲ မမ။

ဖန္ခြက္ကို ကိုင္ကာ လက္သည္းႏွင့္ အေၾကာင္းမဲ့ ကုတ္ျခစ္ေနေသာ မ လက္သြယ္သြယ္ကေလးေတြကို ဆြဲယူ နမ္း႐ိႈက္ပစ္လိုက္ခ်င္ စိတ္ကိုခ်ဳပ္တည္း လိုက္ေသာ အခါ သူ႔ရင္ထဲမြန္းက်ပ္လာ သည္။ ဒီေ၀ဒနာဟာ မ နဲ႔ ပတ္သက္မွ ပထမဆံုးခံစား ဖူးေသာေ၀ဒနာျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး မ လက္ကေလးကို လူလစ္ရင္ ဆုပ္ကိုင္ထားခြင့္မွအပ ဘာမွမရခဲ့ေသာ သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ေလွာင္ေျပာင္ ရယ္ေမာတတ္သည္ပဲ။ ေစ်းသြားရန္ အေဖာ္လိုသည့္အခါ၊ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ က်ဴရွင္မွ ျပန္ရသည့္ အခါေတြမွာ ဖုန္းဆက္ ေခၚလိုက္တိုင္း တစ္ေခါက္ တစ္ခါမွမျငင္းမိဘဲ အျမဲတမ္းေရာက္လာခဲ့တဲ့ ေကာင္ကို မ ႏွလံုးသားရဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာ မ ထားခဲ့ပါသလဲ။ ဘယ္အခြင့္အေရးမွ မေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးဘဲ မ ေျပာသမွ် အျမဲေခါင္းညိတ္ နားလည္ေပးခဲ့တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ဒီေလာက္ ရက္စက္ခဲ့တဲ့ မ ကို နည္းနည္းေလးမွ မုန္းေမ့လို႔မရတဲ့ အျဖစ္ဟာ ဘယ္ေလာက္ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ပါလဲ။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ... ဒီလိုနဲ႔ပဲ မရယ္...။

"အိုေက၊ ဘာမွေျပာ စရာမရွိရင္ ကိုယ္ျပန္ေတာ့မယ္"

"............"

"ကြၽန္ေတာ္..."

မွန္တံခါး အျပင္ဘက္ရွိ ျမင္ကြင္း အလြန္ ေ၀၀ါးေနတာ မိုးေတြ သည္းေနေသာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။

-------------------------------ျပီးပါျပီ-----------------------------------------

တိုက္ဆိုင္လို႕ မဟုတ္ ႏွစ္သက္လို႕ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၀၈ ေရႊအျမဳေတး မဂၢဇင္းကေန ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

မ .... ညညဆို ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ အထီးက်န္ (အပိုင္း -၁)

စာေရးဆရာ ေဝဟံ ေရးေသာ ဝတၱဳတိုျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္မိ၍ ျပန္လည္ခံစား ေဖာ္ျပေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အျမႇဳပ္ေတြ အေပၚက ဖံုးလႊမ္းေနသျဖင့္သာ အေငြ႕ မထြက္ဟန္ရွိေသာ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္သည္ သူမေရွ႕တြင္ (သူမလိုပင္) တိတ္ဆိတ္စြာ ရွိေနသည္။ အျပင္မွာ မိုးေတြ သည္းေနေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ အနည္းငယ္ စိုစြတ္ေနေသာ အ၀တ္အစားမ်ားေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းစိမ့္ လာေသာ္လည္း ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေကာ္ဖီကို မေသာက္ ျဖစ္ေသးေခ်။ ဘာကိုမ်ား ေစာင့္စားမိပါလိမ့္။ ေကာ္ဖီေသာက္ျခင္း ဆိုတာဟာ သူမ တစ္ေယာက္တည္း ျဖင့္ၿပီးေျမာက္ ႏိုင္ေသာအရာပဲ မဟုတ္လား။


အျမဲတမ္းလိုလို ေနာက္က်တတ္ေသာ ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ဘာေၾကာင့္မ်ား မိုက္မဲစြာ ေစာင့္ေနမိပါသလဲ။ ဟင့္အင္း။ ေမာင့္ကို ဒီေန႔ေတြ႕ရမွ ျဖစ္မည္။ ေမာင္ မရွိတဲ့ ကာလမ်ားအတြင္း ေမာင့္ကို သူမ မည္မွ် ျမတ္ႏိုးခဲ့ေၾကာင္း ေသခ်ာလာခဲ့သည္။ ေမာင့္ မ်က္ႏွာေလးကို စိုက္ၾကည့္ရင္းေျပာဖို႔ ရည္ရြယ္ထား ေသာစကားမ်ားစြာ သူမရင္ထဲမွာ ရိွပါသည္။ ဒါေတြဟာ သူမ ဆီျပန္လာဖို႔ ဆြဲေဆာင္တာမဟုတ္ဘဲ ရင္ထဲက စကားေတြသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေမာင္ ယံုၾကည္မယ္ ဆိုရင္ေပါ့ေလ။ တစ္ခ်ိန္တုန္းကေတာ့ သူမ အျမဲလို ထိုင္တတ္ေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္တြင္ သူမေရွ႕မွ အျမဲလို ေနရာယူၿပီး ေစာင့္ၾကည့္တတ္ေသာ မ်က္၀န္းညိဳ ညိဳေလးမ်ားကို ဟက္ဟက္ ပက္ပက္ ရယ္ေမာ ပစ္ခဲ့ဖူးသည္။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေရွ႕ခ်ရင္း စာေရး စာဖတ္လုပ္ကာ စိတ္ထြက္ေပါက္ကို ရွာတတ္ကာစ အခ်ိန္ေတြတုန္းကေတာ့ ထိုမ်က္၀န္း ကေလးမ်ားသည္ သူမကို ျမတ္ႏိုးရိပ္မ်ား တစ္ဖိတ္ဖိတ္လက္ ေနခဲ့ပါသည္။ ဆယ္စုႏွစ္ ထက္၀က္စာ ကာလၾကာၿပီး ေနာက္ ထိုမ်က္၀န္းေလးေတြ သူမအနားမွာ မရွိေတာ့တာ ကေတာ့ သခၤါရတရားပဲ ျဖစ္သည္။ ခ်ိန္းထားသည့္ အခ်ိန္ကို ဆယ္မိနစ္ခန္႔ လြန္သြားေသာအခါ မေစာင့္သင့္ေတာ့ၿပီဟု စိတ္ျမန္လက္ျမန္ ဆံုးျဖတ္ကာ ျပန္ရန္ မတ္တတ္ ထရပ္လိုက္ေလသည္။ (ေမာင့္ကို သိပ္ခ်စ္သည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း အ႐ႈံးအႏိုင္ တြက္တတ္တ့ဲစိတ္က ကိုယ့္ ရင္ထဲမွာ ရွိေနတုန္းပဲ)
ထိုစဥ္မွာပဲ သူမေနာက္မွ ခပ္သုတ္သုတ္ ၀င္လာေသာ ေျခသံႏွင့္အတူ ရင္းႏွီးၿပီးသား ေမာင့္ကိုယ္န႔ံကေလးကို ရမိသည္။ ေစာေစာက စိတ္တိုထားေသာ အရွိန္ျဖင့္ မ်က္ႏွာကို တင္းထားမိေသာ္လည္း ေမာင္ႏွင့္ သူမၾကားတြင္ ထိုသို႔ေသာ ပတ္သက္မႈမ်ဳိး မရွိေတာ့သည္ကို ႐ုတ္ခ်ည္းသတိရသြားေလသည္။

(၂)

သူမႏွင့္ ေတြ႕ဆံုလွ်င္ ေျပာမည္ဟု ႀကိဳတင္ စဥ္းစားထားေသာ စကားလံုးမ်ားသည္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ရင္ခုန္ခဲ့ဖူးေသာ အၾကည့္စူးစူးတို႔တြင္ က်ဆံုး သြားျပန္သည္။ ေခါင္းေမာ့ကာ သူမ မ်က္လံုးမ်ားထံသို႔ ရင္ဆိုင္ရန္ အားယူမိေသာ္လည္း တကယ္တမ္းေတာ့ သူ႔ေရွ႕တည့္တည့္မွ စားပြဲဆီသို႔သာ စိုက္ၾကည့္ေနျဖစ္သည္။ နဖူးဆီသို႔ ၀ဲက်ေနေသာ ဆံပင္မ်ားၾကားမွ ခိုးၾကည့္မိေသာအခါ တင္းတင္းေစ့ထားေသာ ဆိုးေဆးမတင္သည့္ ႏႈတ္ခမ္းပါး တစ္စံုကို ဦးစြာ ျမင္ရ၏။ အိပ္မက္ထဲထိ လုိက္ပါ ေႏွာင့္ယွက္ခဲ့ေသာ မ၏ ႏႈတ္ခမ္းတို႔သည္သူ႔ဘ၀ တစ္ခုလံုးကို ဆုတ္ျဖဲပစ္ႏိုင္ေသာ စကားလံုးတို႔ တည္ေနရာလည္း ျဖစ္ေသးသည္။

"ဘာလို႔ ေနာက္က် ေနတာလဲ"

ပထမဆံုး စေျပာလာေသာ စကားမွာပင္ မမ ဘာမွ မေျပာင္းလဲေသးပါလားဟု သူ ေသခ်ာသြားေတာ့သည္။

"ကားလမ္းေတြ ပိတ္ေနလို႔ပါ"

ေျပာေနက် ႐ို႐ိုက်ဳိးက်ဳိး အသံပါမသြားေစရန္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္းေသးေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ေၾကာင္း သူသိသည္။ ဒါပဲေပါ့။ ေ၀းကြာေနေသာ ကာလရွည္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဘယ္မိန္းမကိုမွ စိတ္ကစားလို႔ မရေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္ခဲ့ေသာ သီတာေမ ရဲ႕အစြမ္းေတြ။ အို... ဒါေတြကို ေျပာျပလို႔လည္း ယံုမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မမရဲ႕မ်က္လံုး ေတြက သူ႔ကိုၾကည့္သမွ် သံသယေတြ အျမဲ ဖံုးလႊမ္း ထားတာပဲ မဟုတ္လား။

"ဘာျပံဳးတာလဲ"

"ကြၽန္ေတာ္ ျပံဳးခြင့္ မရွိဘူးလား"

႐ုတ္တရက္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ မခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ ျပန္ေျဖလိုက္မိေသာ္လည္း ဒီလို မေျပာသင့္ဘူး ထင္သည္။ သူ႔ အထင္မွန္ေၾကာင္းကို မမျပံဳးေသာ အျပံဳးတြင္ ေတြ႕ရေလသည္။
ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး တြန္႔ေကြးသြား႐ံုမွ် အျပံဳးျဖစ္ေသာ္လည္း ခါးသီးေသာအဓိပၸာယ္ မ်ားစြာပါ၀င္ေၾကာင္း သူ နားလည္၏။ မင္း မရင့္က်က္ေသးပါလားဟု မွတ္ ခ်က္ျပဳလိုဟန္ရွိေသာ၊ အရမ္း ကေလးဆန္ပါလားဟု ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ရိပ္ အျပည့္ရွိေသာ ထိုအျပံဳးကို သူမႏွင့္ ခ်စ္သူဘ၀ကတည္းက ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လက္ခံ ရရွိဖူးသည္။ ခ်စ္သူဟူေသာ အသံုးအႏႈန္းကို သတိျပဳမိ သြားေသာအခါ သူ႔ရင္ထဲတြင္ စူးစူးရွရွ နာက်င္လာသည္။ ဒီအသံုးအႏႈန္းဟာ ကြၽန္ေတာ္ တစ္ဖက္သတ္ သံုးစြဲေနခဲ့ရတာမ်ားလား။ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ တကယ္ပဲ မခ်စ္ခဲ့ဘူးလား မမရယ္။ အေတြးမ်ားစြာျဖင့္ သူမကို ကူကယ္ရာမဲ့စြာ လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ သူ႔ကို လံုး၀ စိတ္၀င္စားဟန္ မရွိဘဲ မီႏူးထဲမွာ တစ္စံုတစ္ခုကို ရွာေဖြေနသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မိန္းမတစ္ေယာက္ေရွ႕ ဒူးေထာက္ေန ခဲ့ရေလာက္ေအာင္ ညံ့ဖ်င္းလွေသာ သူ႔ကိုယ္သူ ပထမဆံုး အႀကိမ္ မုန္းတီးမိေတာ့သည္။

(၃)

သူမေရွ႕တြင္ အျပစ္ရွိ ေသာ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္လို တြန္႔ဆုတ္ဟန္ရွိေသာ ေမာင့္ကို ျမင္ရေသာ အခါ ေစာင့္ဆိုင္းရစဥ္က ခံစားရေသာ ေဒါသမ်ားသည္ လြယ္ကူစြာ ေပ်ာ္၀င္ သြားၾကသည္။ တကယ္ဆို အျပစ္ရွိတာ ကိုယ္ပါ ေမာင္ရယ္။ ကိုယ္ မွားယြင္းခဲ့တာ၊ ေတြေ၀ခဲ့တာ။
ပတ္၀န္းက်င္ကဆိုတဲ့ စကားေတြကို ယိုင္နဲ႔လြယ္လြန္းခဲ့တာ။ တကယ္ဆို ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ တည္ေဆာက္ရမယ့္ ဘ၀ဟာ ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ပဲ သက္ဆိုင္တာ မဟုတ္လား။ ဘာေၾကာင့္ တျခားလူ အျမင္ကို ဂ႐ုစိုက္ရမွာလဲ။
ေမာင္ႏွင့္ ေ၀းကြာေနစဥ္ ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ရင္ထဲတြင္ ပဲ့တင္ထပ္ျမဲ စကားတို႔သည္ အသံအျဖစ္ စီးဆင္းရန္အတြက္မူ ေႏွာင့္ေႏွးလ်က္ရွိ၏။ ေျပာစရာ စကားတစ္ခုကိုမွ ရွာမရေသာ အခါ စားပြဲေပၚက မီႏူးကို ဖြင့္မိသည္။ တစ္ခုခုေသာက္ ရရင္ ေကာင္းမွာပဲ။

Tequilla Sunrise, Black Russian, Screw Driver ဟင့္အင္း ျပင္းလြန္း တယ္။

"Gin Fizz တစ္ခြက္"

သူမ တစ္စံုတစ္ရာ ေျပာရန္ျပင္ေတာ့ သူမ ဘာေျပာမည္ကို ႀကိဳတင္ ရိပ္မိဟန္ရွိေသာ ေမာင္က ၀င္ေျပာသည္။

"သံပရာသီးကို အစိတ္လိုက္ပဲ ယူခဲ့"

မေတြ႕ရတာၾကာၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူမအႀကိဳက္ကို ေမာင္ မွတ္မိဆဲပါလားဟု ၾကည္ႏူးစြာ ေမာင့္ကိုၾကည့္ေတာ့ ေမာင္ ျပံဳးသည္။

"ကြၽန္ေတာ္ ဟိုမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနတုန္းက မၾကာခဏ ေသာက္ျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ စပ္ေသာက္တာဆိုေတာ့..."

ေရွ႕ဆက္ေျပာရမည့္ စကားကို ေျပာသင့္မေျပာသင့္ ခ်ိန္ဆေနဟန္ရွိ၏။

"မ စပ္သေလာက္ မေကာင္းဘူး"

ဒီလိုအေျပာေတြ ဒီလို အျပံဳးေတြနဲ႔ပဲ ေမာင္ သူမကို မခ်စ္ဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တာေပါ့။ သူမ ႀကိဳတင္ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ေသာ ကိုယ့္ထက္ အသက္ႀကီး ကိုယ့္ထက္ ပညာတတ္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေယာက်္ား တစ္ေယာက္၏ ပံုရိပ္သည္ သူမထက္ အသက္ေလးႏွစ္မွ် ငယ္ေသာ သာမန္ေမဂ်ာတစ္ ခုမွေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ေမာင္ႏွင့္ေတြ႕ေသာ အခါ လြင့္ျပယ္စျပဳ၏။

ေယာက်္ား တစ္ေယာက္ကို ေတာ္႐ံုႏွင့္ အထင္မႀကီး တတ္ေသာသူမ၊ ပတ္၀န္းက်င္မွ သူမ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကပင္ သူမေနာက္မွ အျမဲလို လိုက္ပါေနတတ္ ေသာေမာင့္ကိုျမင္လွ်င္ ခ်စ္စရာေလးဟု မွတ္ခ်က္ျပဳၾကေတာ့ သူမ ကိုယ္တိုင္လည္း ေမာင့္ကို သိပ္ခ်စ္မိေနေၾကာင္း ၀န္ခံရေတာ့သည္။

ဦးေႏွာက္ႏွင့္ စဥ္းစားလွ်င္ ဘယ္လိုမွ လက္ခံႏိုင္ဖြယ္ရာမျမင္ေသာ ေမာင့္ကို အခ်စ္တစ္ခုတည္းႏွင့္ ဇြတ္မွိတ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းသည္ သူမ၏ အႀကီးဆံုးအမွားျဖစ္ ဟန္တူသည္။ ေလးႏွစ္ ဟူေသာ အသက္ကြာဟမႈသည္ တခ်ဳိ႕ေသာ လူေတြအတြက္ အေၾကာင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ရွိရင္းစြဲ အသက္အရြယ္ထက္ လူႀကီးဆန္ခ်င္ေသာ သူမႏွင့္ ဘယ္ေတာ့မွ ရင့္က်က္သည့္ပံု မေပါက္ေသာ ေမာင္တို႔တြင္ေတာ့ ႀကီးမားေသာျပႆနာ ျဖစ္သည္။ ေမာင့္ကို လက္ခံ လိုက္မိျခင္းအတြက္ ကိုယ္ရင္ဆိုင္ရေသာ ဖိအားေတြကို ေမာင္ ကိုယ္ခ်င္းစာပါရဲ႕လား။ ကေလးကို မုန္႔ေပးႀကိဳက္တာဟု စသလိုလိုႏွင့္ အတည္ေျပာၾကေသာ စကားတင္းမ်ား၊ အျပစ္တင္ျငဴစူေသာ မ်က္လံုးမ်ား လက္ညႇိဳးမ်ား သူမ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရမလဲဆိုတာ ေမာင္ေတြးမိပါ့မလား။ အို... တကယ္ေတာ့ ေမာင္ သူမကို နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။

May 12, 2009

ဆရာလည္း မကယ္နိုင္

အင္း .....ဒီႏွစ္ေတာ့ ဆယ္တန္းေအာင္မွကို ျဖစ္မယ္။ မေအာင္ ရင္လည္း အေမက ေျပာတယ္ ေက်ာင္းဆက္ မထားေတာ့ဘူးတဲ့။ မေအာင္ခဲ့ရင္ ကိုယ့္စရိတ္ နဲ႕ကိုယ္ ေက်ာင္းတက္ရမယ္နဲ႕တူတယ္။ ဒါပင္မဲ့ ဘယ္မိဘက ပစ္ထားမွာလဲ။ ေအာင္ေစခ်င္လို႕ ဒီလိုမ်ိဳးေျပာတာ ေနမွာေပါ့။ အဲ့ဒီအခ်ိန္တံုးက အဲ့လိုမ်ိဳးလံုးဝ မေတြးမိဘူးေလ။ ခုမွ.........။

ကၽြန္ေတာ္က ဆယ္တန္းပထမႏွစ္ကို က်လို႕ ဒုတိယႏွစ္ကို အေဖတာဝန္က်တဲ့ ပင္းေလာင္းမွာေျပာင္းတက္တာ။ ဆယ္တန္း ဒုတိယႏွစ္ ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေျဖပဲ ရွိေသးတာေပါ့။ ေက်ာင္းတက္လိုက္၊ က်ဴရွင္တက္လိုက္နဲ႕ေပါ့။ Mon To Fri မနက္အေစာၾကီးက စထြက္တာ ညမွျပန္ေရာက္တယ္။ ဒါစာသင္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္လံုးဆိုပါေတာ့။

ပင္ေလာင္းမွာက အရမ္းေအးတာ။ ေဆာင္းတြင္းဆို ေရေတာင္းခဲတယ္။ ပင္ေလာင္းအေအးက ေတာင္ၾကီးထက္ ကိုေအးတာ။ မယံုရင္ ေတာင္ၾကီးသားေတြကို ေမးၾကည့္ပါလား။ ဘယ္ေလာက္ေအးလဲဆိုရင္ မနက္ေစာေစာ ေရေသာက္ဖို႕ မေျပာနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္ဖို႕ေတာင္ ဒီအတိုင္းမသစ္နိုင္ဘူး။ ေရေႏြးေလး နည္းနည္းစပ္ျပီးမွ သစ္နိုင္တယ္။ မနက္ေစာေစာ ေရအိမ္သြား လို႕ကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ တယ္လို႕ေတာ့ အေမကေျပာတာပဲ။ ဒီေကာင္ကလည္း စပ္စပ္စုစု “ ဘာျဖစ္လို႕လဲ အေမ” လိုေမးေတာ့ အိမ္သာ ထဲကေရေတြ ခဲေနလို႕တဲ့ဗ်။


မနက္ ေလးနာရီေလးဆယ့္ငါးဆို အိပ္ရာထ ေက်ာင္းဝတ္စံုလဲျပီး ၅နာရီဆို အိမ္ကထြက္တယ္။ လမ္းေလွ်ာက္သြားရတာ က်ဴရွင္ကို ေရာက္ရင္ ၆နာရီထိုးျပီ။ ၆နာရီဆို က်ဴရွင္ကလည္းစျပီ။ က်ဴရွင္ျပီးရင္ ေက်ာင္းသြား ၊ ေက်ာင္းကျပန္ရင္ က်ဴရွင္ကို ျပန္ဝင္ ၊ညက်မွ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္တယ္။ ဒါကၽြန္ေတာ္ ေန႔တိုင္းပုံမွန္ လုပ္ေနက်အလုပ္ပဲ။

တစ္ေန႕ က်ဴရွင္ဆရာနဲ႕ ကၽေနာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဖြဲ႕ စကားလက္ဆံုေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ေျပာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းကလဲ နာနာဘာဝ (သရဲ) အေၾကာင္း.....။ က်ေနာ္တို႕ကို ဆရာကေျပာတယ္ “ နာနာဘာဝဆိုတာ ေၾကာက္စရာမလိုဘူး။ သူ႕တို႔ေျခာက္တယ္ဆိုတာ လူေတြကို ေၾကာက္ေအာင္လို႕ ေျခာက္တာမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႕ဆီက အမွ်လိုခ်င္လို႕ လိုက္ကပ္ေနတာ” တဲ့။ ဆရာကဖက္ေျပာေသးတယ္ “တကယ္လို႕ ၾကံဳခဲ့ရင္လည္း မေၾကာက္ၾကပဲ အမွ်ေပးေဝ လိုုက္ပါ၊ ကုသိုလ္ရပါတရ္” တဲ့။ က်ေနာ္တိုလည္း ဆရာေျပာတံုးကေတာ့ သူ႔တို႔ကို (နာနာဘာဝ) ေတြကို သနားသြားၾကတာေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ ဒါေၾကာက္စရာမွ မဟုတ္တာ ေကာင္ေရာင္း ေကာင္းဝယ္ လုပ္စား အဲ့ မွားလို႔ ေကာင္းတာလုပ္တာပဲေလ အမွ်ေပးလိုက္မယ္လို႕ ေတြးထားလိုက္တယ္။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ တပ္ထဲက ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ကို သရဲေျခာက္လိုက္လို႕တဲ့။ ဘယ္နားမွာလဲေမးေတာ့ က်ေနာ္တို႕အိမ္ မ်က္ေစာင္းထိုးနားက သစ္ပင္ေလးႏွစ္ပင္ကတဲ့.....။

အဲဒီေနာက္ပိုင္း က်ဴရွင္သြားရင္ သစ္ပင္ေလးႏွစ္ပင္ကို သတိထားလာမိတယ္။ အဲဒီနားေရာင္ရင္လည္း ရသမွ် ဘုရားစာကို ရြတ္ေတာ့တာပဲ။ သစ္ပင္ေလးႏွစ္ပင္ကို ေက်ာ္မွပဲ သက္ျပင္းခ် သီခ်င္းဆိုနိုင္ေတာ့တယ္။ ေၾကာက္တာေၾကာက္တာ........။ ဒီလိုနဲ႕ ေနလာတာ တစ္ေန႔ေတာ့....................................

မနက္ ၅နာရီဆိုတာကလဲ ေစာၾကီးရွိေသးတယ္။ ေအးကလည္းေအး အလင္းေရာင္ကလည္း မေရာက္ေသးေတာ့ အေမွာင္လမ္းထဲမွာေပါ့။ က်ေနာ္က သြားေနက်ဆိုေတာ့ ဒီလမ္းဒီလမ္းေတြကို မ်က္လံုးမွိတ္ျပီး ေလွ်ာက္ရင္ေတာင္း အလြတ္ရေနျပီ။ အဲ .... သစ္ပင္ႏွစ္ပင္ ေရွ့နားလည္းေရာက္ေရာ ၾကက္သီးေတြ ထလာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ေျဖးေျဖးေလး ေလွ်ာက္ရင္း ဘာေျပာေကာင္မလဲ ဘုရားစာေတြ ရြတ္ေတာ့တာေပါ့။ ဘုရား စာရြတ္ေနရင္း နားထဲမွာ သတိထားလိုက္မိတဲ့ အသံတစ္သံ...........

“ရွပ္......ရွပ္.........ရွပ္ ” ဘာသံပါလိမ့္။

လြယ္အိတ္နဲ႔ေပါင္ ထိတဲ့ အသံမ်ားလာလို႕ ထင္ျပီး လြယ္အိတ္ေလးကို မသိမသာေလး ကိုင္ျပီး ေပါင္နဲ႔ ခြာလိုက္တယ္။

“ရွပ္......ရွပ္.........ရွပ္ ” ၾကားေနရတံုးပဲဗ်။

ဪ ငါ့ဖိနပ္ ကမ်ားလာဆိုျပီး ကိုယ့္ေျခေထာက္ကို ကိုယ္ သတိထားျပီေလွ်ာက္ၾကည့္ လိုက္တယ္။ ဘာမွမထူးျခားလာဘူး။ ၾကားေနရတံုးပဲ။

အဲလိုနဲ႕ က်ေနာ္ရပ္လိုက္တယ္။
“ရွပ္......ရွပ္.........ရွပ္ ” အသံလည္းရပ္သြားတယ္။
ျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္တယ္ ျပန္ၾကားေနရျပန္တယ္။
“ရွပ္......ရွပ္.........ရွပ္ ” (ေျခသံ)

ဟာ ေသခ်ာျပီ ဒါေနာက္ကေန တစ္ေယာက္ေယာက္လိုက္လာတာပဲ ဆိုျပီး လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ........ဘာမွမေတြ႕ရဘူး။ တစ္ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ လူကလည္းပိုျပီး ေၾကာက္လာတယ္။ အသံကလည္းခုထိကို ၾကားေနရတံုး။

က်ေနာ္ဘာလုပ္ရမလဲ။ ထြက္ေျပးရမွာလား။ ရွဴးရွဴး ပဲ ေပါက္လိုက္ရမလား (သရဲဆို က်င္ငယ္ကို ေၾကာက္တယ္လို႕ ၾကားဖူးထားတာကို) အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာေျပာတဲ့ စကားကိုသတိရလိုက္တယ္။ အမွ်ေပးဖို႕ကိစၥ။ အား...ဟုတ္ျပီေပါ့ သူ က်ေနာ္ေနာက္ကို လိုက္လာတာ အမွ်လိုခ်င္လို႕ပဲျဖစ္ရမယ္။ ငါအမွ်ေပးလိုက္မယ္ ဆိုျပီး စဥ္းစားလိုက္ေတာ့...........

ငါ အမွ်ေပးလိုက္လို႕ ၾကီးေတာ္သားက ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ယူသြားရင္ေကာင္းသာ၊ အဲ့လိုမွမဟုတ္ပဲ ၾကီးေတာ္သားက ငါ့နား နားမွာ အသက္နက္ၾကီးနဲ႔
-----------သာဓု------သာဓု-------------သာဓု ---------
ဆိုျပီးလာလုပ္လိုက္ရင္း အဲ့ဒီေနရာမွာတင္ ေမ့ျပီး ေသသြားနိုင္တယ္။

ကဲ...ဒီေတာ့ မျဖစ္ေသးပါဘူး ဆရာေရ.... ဆရာေပးခိုင္းတဲ့ အမွ်လည္း မေပးနိုင္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္ေပးနိုင္တာ တစ္ခုပဲရွိေတာ့တယ္ ဆိုျပီး ေနာက္ကိုလံုးဝမၾကည့္ပဲ ငါနဲ႕ကို ကိုင္တုတ္ေတာ့ေပါ့။

ငါ့..........................................သား ငါကေၾကာက္ပါတယ္ဆိုေနမွ ငါေနာက္ကေနလိုက္ေနရလား။
မင္း အ.......................................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
လူလည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔လြတ္တာ အရုပ္ေတြေကာ အနေတြေကာ တကုန္ေတာ့တာပဲ။
အဲ...... ေျပာလို႕လဲျပီးေရာ ဘာသံမွကို မၾကားရေတာ့ဘူး။ ေရွ့နာေရာက္ေတာ့ လူသံၾကားလိုက္ရတာနဲ႕ ပိုျပီးအားတက္သြားတယ္။

က်ဴရွင္ေရာက္ေတာ့ ဆရာကိုျပန္ေျပာျပေတာ့ ဆရာလည္း က်ေနာ္ကိုၾကည့္ျပီး ရယ္ေတာ့တာေပါ့။ ဒါ က်ေနာ္ ဘဝမွာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ သရဲအေျခာက္ခံရျခင္းပါ။ တိုက္ဆိုင္သြားတာလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ခုခ်ိန္ထိလည္း သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြနဲ႕စကားေျပာျဖစ္ရင္ ဒီအေၾကာင္းေလးကို အျမဲ ေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။

ခုလည္း က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ေတြကို ေျပာျပခ်င္လို႕ ပို႕စ္အျဖစ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ........


ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ရီနိုမာန္

May 10, 2009

လူခုႏွစ္ေယာက္ ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

ဒီေန႕ အေမမ်ားေန႔ Sunday လည္းျဖစ္ေတာ့ ဘယ္မွ မသြားဘူး ဆိုျပီး ေနေနတာ။ မေန႔ညကလည္း ေလးနာရီေလာက္မွ အိပ္တာဆိုေတာ့ ၁၀နာရီေလာက္မွ အိပ္ရာကထတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း Online တက္ေတာ့ မၾကီး ေရာင္ျပန္ နဲ႔ စေတြ႕ေတာ့တာပဲ။ မၾကီးက သူ႕မွာ ကြဲေနတယ္တဲ့ (အသည္း)။ ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္မယ္ လိုက္မလားတဲ့။ က်ေနာ္ကလည္း ကိုယ့္မၾကီးလိုခင္လို႕ ကိုယ့္အတြင္းေရးေတြကို ေျပာျပလိုက္တယ္။ မၾကီးကလည္းေျပာပါတယ္ အဲ့ဒါ အေရးမၾကီးဘူး လူသာလာခဲ့လို႕ေျပာတယ္။ မၾကီးက က်ေနာ္ အတြင္းေရး ကို မေျပာပါနဲ႕လို႕ေျပာထားတာကို သူကလည္း စိတ္ခ်ရတယ္။ လံုးဝအေျပာပါဘူး။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အဆိပ္ခြက္က ဘယ္လိုသိသြားလည္း မသိဘူး ထျပီး အပူကပ္ေတာ့တာပဲ။ အဲ့ဒီကေနစျပီး ထူးဆန္းေသာ လူခုႏွစ္ေယာက္ ေတြ႕ဆံုျခင္း ျဖစ္လာရေတာ့တာပါပဲ။

ပထမေတာ့ Horbour Front MRT Persenger service ခ်ိန္းၾကတယ္။ ေနာက္ေျပာရင္းေျပာရင္း နဲ႕ Ang Mo Kio MRT Persenger service ကုိေျပာင္းသြားျပန္ေရာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့Orchid MRT persenger service ကို အတည္ျပဳလိုက္ၾကတယ္။ ၂နာရီခြဲ ေတြ႕က်မယ္ေပါ့ဆိုျပီး လုပ္ေနတုံး ဖိုးစိန္ တစ္ေယာက္ သူ႕ကိုမေခၚလို႔ဆိုျပီး ရန္လိုက္ေတြ႕ေနတာ့တယ္ဗ်ာ။ သူ႕ရဲ႕ ေမတၱာပို႕ျခင္းကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းၾကီး ခံလိုက္ရတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ သူပို႕တဲ့ေမတၱာက သိပ္မထိေရာက္လိုက္လို႕ အခုလိုအမွတ္တရ ဒီပို႕ေလးကို ေရးေနနိုင္တာပါ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သယ္ရင္းၾကီး ဖိုးစိန္ေရ........

၁) စေတြ႔ပါျပီ ထူးစမ္းေသာ လူခုႏွစ္ေယာက္ထဲ က မၾကီး (ေမတၱာေရာင္ျပန္) ကို စေတြ႕လိုက္ရပါျပီ။ အရင္တံုးက ဓါတ္ပံုပဲ ျမင္ဖူးတာ ခုေတာ့ မ်က္ဝါ ထင္ထင္ ေတြ႕လိုက္ရပါျပီ။ စေတြ႕ကတည္းက ဖုန္းနဲ႕နား နဲ႔ ကပ္ထားတာ ေနာက္ဆံုး အိမ္ျပန္တဲ့ထိပါပဲ။

၂) ေရာက္လာတဲ့လူကေတာ့ ညီေလး အဆိပ္ခြက္ ပါ။ သူ႕ကေတာ့ တရုတ္ေပါက္စေလးအတိုင္းပါပဲ။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ သြားဝယ္ရတဲ့ တာဝန္ကို သူပဲ ထမ္းေဆာင္သြားပါတယ္။

၃) ညီေလး အဆိပ္ခြက္ သြားျပီမၾကာခင္မွာပဲ ညီမေလး မိုးခါး ( ထာဝရၾကယ္စင္ )ေရာက္လာပါတယ္။ သူမ ဘေလာ့ဂ္ေလးမွာ တင္ထားတဲ့ ေရသူမ ကားထဲက ေရသူမေလးမ်ား ေရာက္လာသလား ေတာင္ထင္မိပါတယ္။ ေရသူမေလး နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကို တူတာ ငါးျမီး မပါတာကလြဲရင္ေပ့ါ။

၄) သူငယ္ခ်င္း အေဖာ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ အတူေရာက္လာတဲ့ ဂ်ပန္ သြားမယ္ဆိုတဲ့ ဂ်ပန္ေကာင္ေလး ေရာက္လာပါတယ္။

၅) အျဖစ္နဲ႕ေရာက္လာတဲ့ သူကေတာ့ ေတာင္ေပၚသား ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚသား ဆိုတာသိမလား အေျပာတက္ဘူး။ မၾကီးေရာင္ျပန္ရဲ့ Gtalk Message မွာ (ေတာင္ေပၚသားရယ္ မ လို႕ ေခၚျပီး ရည္းစားစကားေျပာေနပါသည္) လို႕ေရးထားတဲ့ ေတာင္ေပၚသားေလ။ မၾကီး ေရာင္ျပန္ ေျပာျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။

၆) က်န္တဲ့လူေတြက သူ႕ကို ဦးရွင္ၾကီး လို႕ေခၚတဲ့ ကိုလဂြန္းအိမ္ ပါ။ ရင္ဘက္နဲ႕ေရးတဲ့ ကဗ်ာပိုင္ရွင္လို႕လဲ ေျပာတယ္။ သူ႕ ဘေလာ့ဂ္ ကို အရင္က ဝင္လို႕ရတယ္ ခုဒီညေန ျပန္လာေတာ႔ ဝင္လို႕မရေတာ့ဘူး။ သူ႕လည္း ပါးလံုး နဲ႔ ေနေဒးသစ္ လိုျဖစ္ျပီးနဲ႔ တူပါတယ္ဗ်ာ။

ရ) ေယာက္ေျမွာက္ ျဖစ္တဲ့ သူကေတာ့ ဟိုတစ္ေလာကမွ လက္လက္ဆက္ဆက္ အသည္းကြဲ ထားတဲ့ ၾကယ္ျဖဴစင္ပါ။ သူ႕ကို ဘယ္သူကလဲ မသိဘူး နာမည္ေပးထားတာ အစားေနာက္၊ အသြားေနာက္ ၾကယ္ျဖဴစင္တဲ့။ ၾကယ္ျဖဴစင္နဲ႔ အတူ သူမရဲ႕ ညီမေလးကိုလည္း ပြဲထုတ္လို႕လားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဂ္ေလးမွာ ေတြ႔ျခင္းဆံုး (၁၀) ေယာက္ Tag ေလးကို မတက္ခ္ ခံရပင္မဲ့ ေတြ႕ဖူးသြားတဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ (၇) ေယာက္ ကို ေတာ့ အျပင္မွာခင္မင္ခြင့္ ရလိုက္ရတဲ့အတြက္ အရမ္းကိုဝမ္းသာရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သတိထားလိုက္မိတာတစ္ခုေတာ့ ရွိလိုက္တယ္။ အဲ့ဒါ ကေတာ့ အားလံုးကိုယ္ဆီမွာ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ အမူအရာမ်ား ကိုမေတြ႕ရသလို တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ဟိုးအရင္ကတည္းက ခင္လာက်တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြလိုပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အေမမ်ားေန႕ အမွတ္တရ ေမာင္ႏွမရွစ္ေယာက္ေတြ႔ ဆံုတဲ့ ပြဲေလးပါပဲဗ်ာ။ က်န္တဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ ကိုလည္း အခြင့္အေရးရခဲ့ရင္ ေတြ႕ခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။

အမွတ္တရပံုေလးမ်ား ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။



ရုပ္ရွင္ရံုက အထြက္မွာ ရိုက္ထားတာပါ။
Ree Noe Mann ၊ လဂြန္းအိမ္ ၊ ေတာင္ေပၚသား ၊ အဆိပ္ခြက္ ၊ ထာဝရၾကယ္စင္ ၊ ေမတၱာေရာင္ျပန္ ႏွင့္ ၾကယ္ျဖဴစင္
ေတာင္ေပၚသား ၊ မိုးခါး ၊ မၾကီးေရာင္ျပန္ ၊ ၾကယ္ျဖဴစင္ညီမ၊ ၾကယ္ျဖဴစင္ ၊ အဆိပ္ခြက္ ႏွင့္ က်ေနာ္








မၾကီး ေရာင္ျပန္ တစ္ပုဂံ ကုန္သြားလို႕ ဘာထပ္စားရမလဲ လို႕ေျပာေနတယ္ဗ်။

မိုးခါး ကေတာ့ဆြဲ သာ ဆြဲ လံုးဝ ဂရုမစိုက္ဘူး ဆိုျပီး ေခါင္းေတာင္းမေဖာ္ေတာ့ ဘူးဗ်
ၾကယ္ျဖဳစင္ က ဟီးဟီး တဲ့ စားၾကပါအံုးလားတဲ့ (သူမ ျပံဳးျပေနသည္ သတိေတာ့ ထားပါ)

May 9, 2009

အေမကို လြမ္းတယ္

ႏွလံုးေသြးျခင္း ထပ္တူပါ အေမ။
အေမေပးတဲ့ ႏွလံုးေသြးနဲ႔
သား အေမ့ကုိ လြမ္းတယ္ အေမ။
အေမ့ကုိ လြမ္းတဲ့ သားရဲ႕ ရင္ခံုသံေတြ
အေမ နားဆင္ဖုိ႔ပါ အေမ။

အေ၀းေရာက္ သား
အေမ့ကုိ လြမ္းေနတယ္ အေမ။
စိတ္ျခင္းထပ္ ႏွလံုးေသြးျခင္းဆက္လုိ႔
အေမလည္း သားကုိလြမး္ေနတယ္ဆုိတာ
သားသိပါတယ္ အေမ။

သနပ္ခါး ေရႀကဲေလးနဲ႔ အေမ့မ်က္ႏွာ
သား အၿမဲျမင္ေရာင္ ေနမိတယ္ အေမ။
အလုပ္ေတြ ဘယ္ေလက္မ်ားေစ
တစ္ခ်က္ေလး မညွိဳးတဲ့ အေမ့မ်က္ႏွာ
သားအတြက္ အင္အားေတြပါအေမ။

ငယ္ငယ္က ၾကားေနၾက
အေမ ဗုိင္းငင္၊ ခ်ည္ခ် သံ
ယက္ကန္းစင္က အေမ့လက္ခတ္သံ
သားအတြက္ ထာ၀ရ ခ်ိဳတဲ့
ဂီတ စီးခ်က္ ေတြပါ အေမ။

သားႀကီးမုိ႔ သားငယ္ဖုိ႔
သမီးေလးနဲ႔ သမီးေထြး
တူညီေသာ ေမတၱာ ျဖန္႔ေ၀
ေအျမတဲ့ အေမ့ရင္ခြင္ကုိ
သား အျမန္ဆံုး ျပန္လာမယ္အေမ။

အခုမ်ားေတာ့ ေ၀းတစ္ေျမ
အလြမ္းေတြနဲ႔ သားတစ္ေယာက္
အေမ့အတြက္ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ား ေတာင္းလုိ႔
သား ကန္ေတာ့ပါတယ္ အေမ။

ကိုဆန္း၀င္းဆီ မွ ျပန္လည္ခံစားေဖၚျပသည္။

စိတ္

အ ခ်စ္ စိတ္ ကို
ရင္ မွာ ခံ စား
ေန လို ပူ လား
လ လို ေအး လား
ေဝ ခြဲ မ ရ
ေတြး ေဝ ခဲ့ ရ

ရိုး သား ေန တဲ့
ငါ့ ရဲ႕ စိတ္ ကို
ဝင္ ေရာက္ ေႏွာက္ ယွက္
ေျပာင္း လဲ တာ လည္း
မင္း ပါ ပဲ ေနာ္

မင္း ရဲ႕ ႏွဳတ္ ထြတ္
ပ်ား ရည္ တ မွ်
ခ်ိဳ ၾကည္ ေအး ေသာ
စ ကား သံ ထဲ
မူး ေမ့ လႊင့္ ေမ်ာ
လွည့္ စား တိုင္း လည္း
ခံ ခဲ့ ရ တာ
ငါ ပါ ပဲ ကြာ

ထြက္ သက္ ေနာက္ ဆံုး
အ သိ တစ္ ခ်က္
ငါ့ ရဲ႕ ဘ ဝ
ငါ့ အ ခ်စ္ က
ေရာက္ ရွိ ေန ခဲ့
မင္း ရဲ႕ အိတ္ ထဲ
အ ရုပ္ က ေလး
အ ျဖစ္ နဲ႕ ေပါ့

May 8, 2009

American Idol season 8

အခ်ိန္ေတြ တစ္ပတ္ျပီးတစ္ပတ္ ကုန္လာတာအမွ် ဒီ American Idol အစီအစဥ္ေလးကလည္း
ေနာက္ထပ္ႏွစ္ပတ္သာ က်န္ပါေတာ့တယ္။ Top 13 ကေနစလာခဲ့တာ ခုဆို သံုးေယာက္သာ
က်န္ပါေတာ့တယ္။ သံုးေယာက္လံုးကလည္း သူ႕ဟာနဲ႕သူ ေကာင္းေနၾကတာပါပဲ။


Top 3 မေျပာခင္ ဒီတစ္ပတ္မွာ ႏွဳတ္ဆက္သြားသူကေတာ့ Allison ျဖစ္ပါတယ္။
မိန္းကေလး ၆ဦးထဲမွ အသက္အငယ္ဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုးက်န္ခဲ့ျပီး Top 4 ထိပါလာခဲ့တဲ့
သူေလးပါ။ သူမသည္လည္း သီခ်င္းဆိုေကာင္းသူ တစ္ဦးပါ။ ဘက္မလိုက္တဲ့ အားေပးမွဳေၾကာင့္က်န္တဲ့ သံုးေယာက္က သူမထက္ ပရိသတ္ အားေပးမွဳလြန္ကဲစြာ
ရရွိသြားျခင္းေၾကာင့္ ဒီတစ္ပတ္မွာ လက္ျပႏွဳတ္ဆက္သြားရသူဘြဲ႕ကို လက္ဝယ္ရရွိသြားရပါတယ္။

က်န္ရွိေနေသးတဲ့ သံုးေယာက္ကေတာ့ ေနာက္လာမဲ့တစ္ပတ္မွာ ဒိုင္းလူၾကီးမ်ား ေရြးခ်ယ္တဲ့
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ရယ္ သူ႕တို႕ ကိုယ္တိုင္ႏွစ္သက္တဲ့ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ကို သီဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲ့ဒီသံုးေယာက္ထဲမွ ႏွစ္ေယာက္က လာမဲ့ 21/05/09 မွာ Final သီဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။
221/05/09 မွာ ဘယ္သူမ်ား Who Will Be Next American Idol ? ျဖစ္မလဲဆိုတာေတာ့
ေစာင့္ၾကည့္ရအံုးမွာပဲဗ်ိဳ႕။
သူုက Kris ပါ။


သူကေတာ့ Danny






သူက Adam


ဒီသံုးေယာက္က Top 3 သံုးေယာက္ပါ။

ေတြးတက္ပါ့

ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္။ မန္က်ည္းယို၊ ဇီးယို၊ မက္မန္းေပါင္း၊
ေဂြးသီးခ်ဉ္စပ္၊

ေရွာက္ေပါင္း ဘာစားမလဲ စားခ်င္တာစား။ လက္တြန္းလွည္းထဲထည့္ အဖံုးမပါ ဘာမပါနဲ႔
ေလဓာတ္

ေရဓာတ္ ေနဓာတ္ကို သဘာဝက်က် ရယူထားတဲ့ ျမန္မာႀကိဳက္ သြားရည္စာေလးေတြ။ ဘာ

မဆလာေတြသံုး၊ ဘာ အေရာင္တင္မႈန္႔ေတြသံုး၊ ဘာ ငံျပာရည္ေတြ သံုးထားလည္းေတာ့
မသိဘူး။

ခ်ဉ္ငန္စပ္ ေရာင္းေနတဲ့လူရဲ႕ ေခၽြးစက္ေတြေတာင္ ပါခ်င္ပါဦးမွာ။ ဘယ္ေလာက္
သဘာဝနဲ႔

နီးစပ္သလဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ရလို႔လား။

ေတြေဝမေနနဲ႔ တရုတ္တန္းသြား တုတ္ထိုးေလး

စားၾကည့္လိုက္ဦး။ ဝက္တစ္ေကာင္လံုး အေမႊးေတာင္ စားမရလို႔ ခ်န္ထားရတာ။ ဘာနဲ႔
ေသလို႔

ေသမွန္းမသိတဲ့ ဝက္ေတြလည္း ပါခ်င္ပါဦးမွာပဲ။ အရသာ ရွိေလစြ။ မေန႔က တေန႔က

ေရာင္းမကုန္တဲ့ အသားေတြလည္း ေရာထည့္ မူးမူးနဲ႔ တြယ္သာ တြယ္လိုက္။ ဘာမွေတာင္

သိလိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ တုတ္ထိုးစားၿပီး အဆီတစ္ေနရင္ လမ္းေဘးက ေဖ်ာ္ရည္ေလး

ဝယ္ေသာက္လိုက္ဦး။ ဟိုကိုင္ဒီကိုင္ ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေလးနဲ႔ အားပါးတရ
ညႇစ္ေဖ်ာ္ထားတဲ့

သံပုရာသီး ေဖ်ာ္ရည္ေလးကို ဘာေရနဲ႔ လုပ္ထားမွန္း မသိတဲ့ ေရခဲနဲ႔ ခပ္ဆဆေမႊ၊

အခါတစ္ေသာင္းေလာက္ ေဆးထားၿပီးသား ခြက္ေဆးရည္နဲ႔ ေဆးထားတဲ့ ဖန္ခြက္မွာထည့္။

ေမာ့ေပေရာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္။ ေတာ္ၿပီလား ႀကံရည္ေလးလည္း ေသာက္သြားဦး။

ယင္ေကာင္က တေလာင္းေလာင္းနဲ႔ အဖတ္စစ္တဲ့ အဝတ္က ဘယ္ႏွစ္ရက္ မေလွ်ာ္ဘဲထားတဲ့

လက္ႏွီးစုတ္မွန္း မသိဘူး။ ႀကံေတြ ဘယ္က ယူလာသလဲ ဆိုတာလည္း ၾကည့္လိုက္ဦး

ေျခနင္းပတ္မွာ ပိုးလိုးပက္လက္။ ေျမဓာတ္ကို အျပည့္အဝ ယူထားတာ။ ရလား စကၤာပူမွာ။

ၾကာပါတယ္ အဆင္ေျပတုန္း လက္သုပ္စံုေလးပါ ဆြဲလိုက္။ ကားေတြက ေဘးနားမွာ တဝီဝီ၊

လက္တဝါးစာ ထိုင္ခံုေပၚက ကၽြံထြက္ေနတဲ့ဖင္ ကားနဲ႔ မခ်ိတ္မိရင္ ကံေကာင္း။ အမယ္

ငရုတ္ဆီေတြမ်ား ဘယ္သူက တားထားထား စားေနၾကတာက တရႊဲရႊဲနဲ႔ နီရဲေနတာပဲ။

နယ္ဖတ္ေနတဲ့ လက္ႀကီး ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဂ်ံဳနယ္သမား လိုပဲ။ တခါနယ္ၿပီးတိုင္း
ပလံုဆို

ေဘးနားက ေရပံုးခပ္စုတ္စုတ္ထဲ လက္ကို ဆင္းစိမ္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးရင္ ဂ်ီးဗလပြနဲ႔

လက္ႏွီးစုတ္ကို သုတ္တယ္။ ကံေကာင္းရင္ အန္တီ ႏွံ႔ႏွံ႔ေလး နယ္ေပးေနာ္။ ဒါမွ

စားေကာင္းတာဆိုတဲ့ ေသာက္ပ်င္းထူထူ မိန္းမေတြကို စားရင္းေသာက္ရင္း
ေငးလို႔ရေသးတယ္။

ဒါေပမယ့္လည္း အဲလိုေနရာေတြ သိပ္ၾကာၾကာမေနနဲ႔။ လူဗြက္ေပါက္ေနတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္

ေၾကာ္ေလွာ္ေနၾကတဲ့ ဆီပူအိုးေတြ ဆီပူအိုးေတြဆိုတာ။ ဖိုင္နယ္ဒစ္စတီေနရွင္း
ေနာက္ဆက္တြဲေတြ

ျမန္မာျပည္မွာ ရိုက္ေကာင္း ရိုက္ေနရဦးမယ္။ အိမ္ျပန္တဲ့အခါလည္း
လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ဖို႔ေတာ့

မစဉ္းစားနဲ႔။ ကားေပၚကေန ျပစ္ခနဲ ေထြးလိုက္တဲ့ ကြမ္းေသြးေတြ သလိပ္ဖတ္ေတြ
ထိေနမယ္။

လိုင္းကားေလးနဲ႔ျပန္။ ကားနဲ႔ ျပန္တယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီ
ေလွ်ာက္မကိုင္နဲ႔ဦး၊ သူမ်ားရဲ႕

ပီေကဖတ္ေတြ၊ ခၽြဲေတြ လက္မွာ ေပကုန္မယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ညဘက္ အင္စတန္႔

ေကာ္ဖီေလးလည္း ေသာက္လိုက္ဦး။ ဘာဓာတ္ေတြ ဘယ္လိုအခ်ိဳးနဲ႔ ပါေနမွန္းေတာ့ မသိဘူး။

ေသာက္ေကာင္းတာပဲ။ ေသကာမွ ေသေရာ။ ေၾကာ္ျငာထားတာေတြကလည္း အလြန္။ မ်ိဳမခ်ပါနဲ႔

ငံုထားပါ ဆိုလား ဘာလား။ ထားေတာ့ ေကာ္ဖီမႀကိဳက္ရင္ ဘီယာဆိုင္သြား။ အိမ္မွာေနလဲ

မီးပ်က္ေနမွာပဲ။ မထူးဘူး လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း ရွိတဲ့ ဘီယာဆိုင္ေလးသြားၿပီး
အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္။

တစ္ခြက္ ၇၀၀ ေသာက္လိုက္စမ္းပါ ၆ခြက္ေလာက္ေတာ့။ ဘာအေရးလဲ။ အသားကင္ေတြ စားရင္

ကင္ဆာျဖစ္တယ္ဆိုတာ မိုးလံုးျပည့္ မုသာဝါဒေတြပဲ ျဖစ္မွာပဲ။ ဒီေတာ့ ဝက္နံကင္ေလး၊

ၾကက္ဖင္ဆီဖူးကင္ေလး၊ ငါးကင္ေလး နဲ႔ ဆြဲပစ္လိုက္။ အခ်ိန္မေတာ္ ျပန္လာလို႔ အိမ္က

တံခါးမဖြင့္ေပးဘူးလား။ အႏွိပ္ခန္း သြားအိပ္လို႔ ရေသးတယ္။ မိႈလိုေပါက္ေနတာ
ဘာအေရးလဲ။

ဝါသနာပါရင္ ဝါသနာပါရင္.. အင္း အခန္းထဲ ထမင္းဟင္း မွာစားလို႔ ရေသးတယ္လို႔
ေျပာမလို႔။ ကဲ

အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး စာအုပ္ေလးဖတ္ရင္း ခံတြင္းေလးဟာလာရင္ လက္ဖက္သုတ္ေလး
ဝါးခ်င္ဝါးလို႔

ရေသးတယ္။ ေအာင္မေလး ဆိုးေဆးေတြ စိမ္ေဆးေတြဆိုတာ အခုမွ ေၾကာက္ေနၾကတာ ကိုယ့္လူ။

တျမန္ႏွစ္က က်ဳပ္ႀကီးေတာ္ႀကီး ေသတုန္းက ဘာမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ ဒီလိုပဲ ဘာမွ

မသိေသးေတာ့ ေသရိုးေသစဉ္ေပါ႔။ ေျမခ်ေတာ့ေတာင္ သူႀကိဳက္တတ္တဲ့ လက္ဖက္ေလး

ထည့္ေပးလိုက္ေသးတယ္။ လက္ဖက္သားေလးေတြဆိုတာ ဝင္းလို႔။ အၫြန္႔ေလးေတြဆိုတာ

ေတာင့္လို႔ ေကာ့လို႔။ အေလာင္းျပန္တူးၿပီး တရားစြဲရ အခုဆို
ႏိုင္ခ်င္ႏိုင္ဦးမွာပ။ ဘာအေရးလဲ။

ကိုယ္ႀကိဳက္တာေလးစားၿပီး ေသသြားတာ ေက်နပ္စရာႀကီး မဟုတ္ဘူးလား။ ႏိုင္ငံျခားမွာ

အဆင့္ဆင့္ စစ္ေဆးမႈေတြနဲ႔ စည္းကမ္းေတြက တင္းက်ပ္၊ စနစ္ေတြက ျမင့္မား
ခင္ဗ်ားတို႔

စားခ်င္တာ စားရလို႔လား။ တစ္ေန႔ထမင္း တစ္ေန႔ဟင္း ကိုယ္တိုင္ ေဈးသြားၿပီး
ဝယ္ၾကည့္လိုက္ဦး။

Wet Market ဆိုတာကို ဗြက္မားကတ္လို႔ နာမည္ေတာ့ တလြဲေတြ လာမေပးၾကနဲ႔။

သားေဈးငါးေဈးသြားတာ ဟန္လုပ္ဖို႔မွ မလိုတာ။ အသက္ေလး ေအာင့္တတ္ရင္

ေျခဖ်ားေလးေထာက္ၿပီး သြားတတ္ရင္၊ နားသည္းခံႏိုင္ရင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အကုန္ရတယ္။

ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ့ ေရႊႏိုင္ငံလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနရတာ ေကာင္းတယ္။
ဆက္ေရးခ်င္ေပမယ့္

မီးပ်က္ေနလို႔ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္လိုက္တယ္။ ဒါေလးဖတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္
ျပန္လာခ်င္စိတ္ေတြ

ေပါက္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းသာ ျပန္လာခဲ့။ သတင္းစာထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရတာ ရွိပါတယ္။ ဘာတဲ့

ျမန္မာျပည္မွာ အလုပ္အကိုင္အတြက္ မပူနဲ႔တဲ့။ အင္း နာဂစ္မွာ ေသသြားတဲ့ လယ္သမားေတြ

အမ်ားႀကီးပဲ။ ဆီလီကြန္ဗဲလီက အလုပ္ျပဳတ္လာလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ စကၤာပူ ကေန

အၿပီးျပန္လာလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ လယ္ထဲဆင္းၿပီး ေကာက္စိုက္လို႔ ရေနေသးတာပဲ။
အလုပ္ဟူသမွ်

ဂုဏ္ရွိစြတဲ့။ ဒါေတြလည္း အလုပ္ပဲေလ။ အဲအဲ တစ္ခုပဲ ဝင္လာရင္ေတာ့ 10% ေလး
ေဆာင္ဖို႔သာ

ရွာလာခဲ့။ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ အမႈပတ္ေနမယ္။ ဒါက ကြိဳင္ရွိတယ္ေလ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။


ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာ မဟုတ္ေၾကာင္းဝန္ခံပါသည္။

May 7, 2009

စမ္းသပ္ၾကည့္ပါ

သူငယ္ခ်င္းတို ့
ဒါဆိုဒီေမးခြန္းေလးေတြေျဖၾကည့္လိုက္ေနာ္။
ေမးခြန္းေတြကိုၾကိဳေတာ့မၾကည့္ရဘူးေနာ္။
ကိုယ္ေရြးလိုက္တဲ့အေျဖရဲ ့ေဘးကေရးထားတဲ့နံပါတ္ေတြအတိုင္းဆက္ေျဖသြားရံုပါ။
ေမးခြန္းတိုင္းေျဖဖို ့မလိုပါဘူး
၁။ သြားခ်င္တဲ့ေနရာတစ္ခုေရြးပါ။
(A) ေပက်င္း - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၂ ကိုေျဖပါ
(B) တိုက်ိဳ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၃ ကိုေျဖပါ
(C) ပဲရစ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၄ ကိုေျဖပါ

၂။ စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းတဲ့ရုပ္ရွင္ေတြၾကည့္တဲ့အခါငိုတတ္သလား?
(A) ငိုတတ္တယ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၄ ကိုေျဖပါ
(B) မငိုတတ္ဘူး - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၃ ကိုေျဖပါ

၃။ သင္ဟာခ်စ္သူနဲ ့ခ်ိန္းထားတယ္၊
ေျပာထားတဲ့အခ်ိန္ထက္တစ္နာရီေလာက္ေနာက္က်ေနတာေတာင္သူကေရာက္မလာေသးဘူး၊
ဒါဆိုသင္ဘာလုပ္မလဲ?
(A) ေနာက္ထပ္နာရီ၀က္ေတာ့ထပ္ေစာင့္လုိက္မယ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၄ ကိုေျဖပါ
(B) ခ်က္ခ်င္းပဲျပန္ေတာ့မယ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၅ ကိုေျဖပါ
(C) လာတဲ့အထိေစာင့္မွာေပါ့ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၆ ကိုေျဖပါ

၄။ တစ္ေယာက္ထဲရုပ္ရွင္သြားၾကည့္တတ္လား?
(A) အင္း - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၅ ကိုေျဖပါ
(B) ဟင့္အင္း - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၆ ကိုေျဖပါ

၅။ ပထမဆံုးခ်ိန္းေတြ ့ခ်ိန္မွာ သူကသူ ့ကိုနမ္းဖို ့ေတာင္းဆိုလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ?
(A) မနမ္းပါဘူး - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၆ ကိုေျဖပါ
(B) သူ ့လက္ခံုကိုဖြဖြေလးနမ္းမယ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၇ ကိုေျဖပါ
(C) ကိုယ့္ခ်စ္သူပဲ၊ နမ္းမွာေပါ ့- ေမးခြန္းနံပါတ္ ၈ ကိုေျဖပါ

၆။ သင္ကဟာသဥာဏ္ရႊင္တဲ့သူလား
(A) ဟုတ္တယ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၇ ကိုေျဖပါ
(B) မဟုတ္ဘူး - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၈ ကိုေျဖပါ

၇။ သင္ဟာဘယ္အရာမဆိုဦးေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိသူလား
(A) ထင္ပါတယ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၉ ကိုေျဖပါ
(B) မဟုတ္ပါဘူး - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၁၀ ကိုေျဖပါ

၈။ တကယ္လို ့သင့္မွာေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိရင္ ဘယ္လိုလူအျဖစ္ေမြးဖြားလာခဲ့ခ်င္သလဲ
(A) ေယာကၤ်ားအျဖစ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၉ ကိုေျဖပါ
(B) မိန္းမအျဖစ္ - ေမးခြန္းနံပါတ္ ၁၀ ကိုေျဖပါ
(C) ဘာျဖစ္ျဖစ္ပါ - TYPE D ( အေျဖတစ္ခါတည္းၾကည့္လို ့ရပါျပီ )

၉။ တစ္ျပိဳင္တည္းမွာခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထက္ပိုထားဖူးသလား။
(A) ထားဖူးတယ္ - TYPE B ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )
(B) မထားဖူးပါ - TYPE A ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )

၁၀။ သင္ဟာလိမၼာပါးနပ္သူလို ့ထင္ပါသလား။
(A) ထင္ပါတယ္ - TYPE D ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )
(B) မထင္ပါဘူး - TYPE C ( ေအာက္မွအေျဖကိုၾကည့္ပါ )

အေျဖ
TYPE A: Congratulations!
သင္ဟာတစ္ဖက္သားအေပၚအရမ္းကိုဆြဲေဆာင္မွဳရိွပါတယ္၊ ခ်စ္သူရဲ
့မ်က္လံုးထဲမွာသင္ဟာခ်စ္စဖြယ္အလွက္ိုပုိင္ဆိုင္ထားသူအျဖစ္ရွိေနမွာပါ
သင္ဟာေခ်ာေမာလွပရံုတင္မက ဟာသဥာဏ္ရွိသူ၊ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးရွိသူျဖစ္ပါတယ္။
ပညာတတ္ပုဂိၢဳလ္ျဖစ္ျပီးလူေတြကိုဘယ္လိုေပါင္းသင္းရမယ္၊
အခ်ိန္ကိုဘယ္လိုခြဲေ၀အသံုးခ်ရမယ္ဆိုတာေကာင္းေကာင္းသိသူပါ။
ဒါေၾကာင့္သင္ဟာလူေတြၾကားမွာအျမဲတမ္းထင္ေပၚေနမွာပါ။

TYPE B: Quite good!
သင္ဟာဆန္ ့က်င္ဘက္အေပၚအလြယ္တကူေတာ့ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ဒါေပမဲ့သင့္အေပၚလြယ္လြယ္ကူကူခ်စ္မိသြားဖို ့ေတာ့သိပ္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
သင့္ရဲ ့ဟာသဥာဏ္ကလူေတြက္ိုေပ်ာ္ရႊင္မွဳရေစမွာပါ။ သင့္ခ်စ္သူကလဲသင္နဲ
့အတူရွိရတာေပ်ာ္ေနပါလိမ့္မယ္။

TYPE C: Not bad!
သင္ဟာဆန္ ့က်င္ဘက္လူအေပၚအလြယ္တကူမဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့သူတို
့ရဲ ့စိတ္ထဲမွာသင္ရွိေနတာေကာင္းတယ္လို
့ထင္ရေလာက္ေအာင္သင့္မွာေကာင္းကြက္ေလးေတြေတာ့ရွိပါေသးတယ္။သင္ဟာရိုးသားျဖဴစင္ဖို
့ေတာ့လိုပါလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့အျမင္မွန္ဖို့လဲလိုမွာပါ။
သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့သင္ဟာခင္မင္စရာေကာင္းတယ္လို ့ထင္ၾကမွာပါ။

TYPE D: Oh!
သင္ဟာတစ္ဖက္သားအေပၚမွာလံုး၀ကိုဆြဲေဆာင္မွဳမရွိပါဘူးတဲ့။
သင္ဟာဗဟုသုတလဲသိပ္မၾကြယ္၀သူပါ။ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းလဲသိပ္မရွိပါဘူး။
ခ်စ္သူအေပၚမွာလဲရိုင္းပ်ေစာ္ကားတာမ်ိဳးမလုပ္သင့္ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ သင္ဟာဆန္
့က်င္ဘက္ေတြၾကားမွာသိပ္ျပီးမထင္ေပၚသူပါ။

ေနညိဳရင့္ ဆီမွ ေဖၚျပေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ႏွစ္သက္လိမ့္ မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ဗ်ာ

May 6, 2009

ေမေမ အတြက္


အေမ.... ဘာလိုလိုနဲ႕ တစ္ကမၻာလံုးက အသိအမွတ္ျပဳထား ၾကတဲ့ အေမမ်ားေန႔ကို ေရာက္ေတာ့မယ္။

အေမ.... ဝမ္းထဲမွာ ၉လ လံုးလံုး ရွိေနခဲ့တဲ့ သားကို ဒုကၡလို႕ မသက္မွတ္ခဲ့တာ သားသိတယ္။

အေမ.... သားပူစာတဲ့ အခါ မဝယ္ေပးနိုင္ပင္မဲ့ အကုန္လံုး ဝယ္ေပးခ်င္ေနမွန္း သားသိတယ္။

အေမ.... သားဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ အေမ မျပံဳးပင္မဲ့ ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ဝမ္းသာေနမွန္း သားသိတယ္။

အေမ.... သားအိမ္က ထြက္ခါနီး သားေျပာတဲ့ စကားေၾကာင့္ အေမ ျပံဳးပင္မဲ့ ရင္ထဲမေကာင္းဘူးဆိုတာ သားသိတယ္။

အေမ.... သားအတြက္နဲ႕ စိတ္ဆင္းရဲျပီး မ်က္ရည္မက်ရပင္မဲ့ သားအေၾကာင္းေတြးျပီး မ်က္ရည္ခဏခဏ က်ေနမယ္ဆိုတာ သားသိတယ္။

အေမ.... မနက္တိုင္း သားအတြက္ ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းေပးေနမယ္ဆိုတာ သားသိတယ္။

အေမ.... အနီးကပ္ ျပဳစုခ်င္ပင္မဲ့ အခြင့္မသာ တဲ့ သားကို နားလည္ေပးေနမယ္ဆိုတာ သားသိတယ္။

အေမ.... သားလြမ္းသလို အေမလည္း သားကို လြမ္းေနမယ္ဆိုတာ သားသိတယ္။

အေမ... ဘယ္ဘဝက ဝဋ္ေကၽြးေတြလဲမသိဘူး အေမနဲ႔ခြဲေနရတာ ၉ႏွစ္ေတာင္ ရွိျပီ အေမရယ္။

အေမ..... ဝဋ္ေကၽြး ရွိခဲ့ရင္လည္း ဒီဘဝ ဒီမွ်နဲ႕ ေက်ပါေတာ့လို႕ သားဆုေတာင္းေနတယ္ အေမ။

May 4, 2009

အိမ္သစ္တက္ မဂၤလာ

အင္း.......ဘာလိုလိုနဲ႕ အိမ္ေလးေဆာက္ထားတာ တစ္လေတာင္ရွိေတာ့မယ္။
ျမန္မာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ျပန္ေတာ့ ျမန္မာမွဳေလးေတာ့ ျပဳရအံုးမွာေပါ့။
ကေလးေမြးျပီးေတာ့လည္း ကေလးကမြန္တက္ ၊
မဂၤလာေဆာင္ျပီးေတာ့လည္း ဘက္ခ်လား နိုက္ ဆိုလားဘာလားပဲ၊
အဲ့လို နဲ႕ အိမ္ေလး တစ္လံုးကို ေဆာက္ျပီးေတာ့လည္း အိမ္သစ္တက္ပြဲ ဆိုတာရွိလားျပန္ေရာ။
မလုပ္လို႕လဲ မျဖစ္ျပန္ဘူးေလ။ ေရွ့ထံုးလည္းမပယ္နဲ႔ ေစ်းသံုးလည္းမၾကြယ္နဲ႔ ဆိုျပီး ေရွ့ စကား
ကရွိခ့ဲျပန္တာကိုး။
ကိုယ္က သူမ်ားအိမ္ပဲ လိုက္စြဲ ေနတာ ၾကာေတာ့ ရွက္လာတယ္။
အိမ္သစ္ တက္ပြဲေလးနဲ႕ မတူ ထမင္းေကၽြးမယ္လို႕ စဥ္းစားလိုက္တယ္။
ကိုယ့္ကိုတိုင္ကလည္း ခ်က္ေကၽြးခ်င္တာ။
ခက္တာက ကိုယ္တိုင္လည္းေကာင္းေကာင္း မခ်က္တက္ေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ေတာ့ ခ်က္မယ္ေလးဆိုျပီး
ခ်က္လိုက္တယ္။ မစားခင္ၾကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ ေကာင္းေကာင္းမေကာင္းေကာင္း အိမ္ရွင္ ေက်နပ္ေအာင္
ေတာ့အဝစားသြားရမယ္ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္မွာ စားေစခ်င္လြန္းလို႕ ကိုယ္တိုင္ခ်က္ထားရတာ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ေနတဲ့အေဖၚကေတာင္
ေမးယူရတယ္။ ဘာစိတ္ကူးေပါက္ျပီး ခ်က္ေနရတာလဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္
" ငါ့ရဲ႕ မျမင္ဖူးေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေမာင္ႏွမေတြကို ေကၽြးခ်င္လိုလို႕ " ........................

တစ္ခုေတာ့ ၾကိဳေတာင္းပန္ထားမယ္ေနာ္။ အိုးခြက္ပုဂံ က ျပည့္ျပည့္ စံုစံု မရွိေတာ့ လွလွပပမျပင္ေကၽြးနိုင္တာ
ခြင့္လြတ္ပါဗ်ာ။ အားနားစရာေတာ့ မလိုဘူးကိုယ့္အိမ္လို သေဘာထားျပီး စြဲသာစြဲ လံုးဝဂရုမစိုက္နဲ႔။

ဒါက ဝက္နားရြက္သုပ္။ ဝက္ေရာဂါေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုျပီး ေၾကာက္လို႕ မစားပဲ မေနၾကနဲ႕အံုး။
ဒီဝက္ ဒီေရာဂါေတြ မျဖစ္ခင္ကတည္းက ဝက္ပါ ဟဲ ဟဲ..........
ပဲသီးပင္ေပါက္ေၾကာ္ေလးပါ။ အေပါ့အငံကေတာ့ အေတာ္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က အငံစားေတာ့ ကိုယ္ေမာင္ႏွမေတြ
မစားနိုင္ၾကမွာစိုးလို႕ ေပါ့ေပါ့ေလးခ်က္ထားတယ္။
ျဖစ္သလို ဟင္းခ်ိဳ ပါ။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မ်ားမ်ားခက္ခ်င္ပင္မဲ့ ရွိတာေလပဲ ထည့္လိုက္ရတယ္။ အေရေသာက္ပါမွ ထမင္းကပိုစားလို႕ေကာင္းမွာေလ။
ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္သလို ျမန္ျမန္ေလးခ်က္လိုက္ရတာပါ။
ကဲ ထမင္းပြဲေလးကေတာ့ ျပင္ျပီးသြားျပီ။ လက္ေဆးစရာမလိုဘူး။ ဇြန္တက္ထားတယ္ တခါတည္းစားယံုပဲ။
ထမင္း နဲတယ္ဆိုျပီးေတာ့ စိတ္ေတာ့ မေကာက္လိုက္ပါနဲ႕ဗ်ာ လိုက္ပြဲ အဆင္သင့္ပါ။ ေဟာ့ဒီမွာ...........
ကိုယ့္ ညီကိုေမာင္ႏွမေတြကို ဒီ ေလာက္ေလးနဲ႔ ဧည့္ခံရတာ အားမလိုအားမရ ျဖစ္ရပါတယ္။
တက္နိုင္ရင္ ဟိုတယ္တစ္ခုခုမွာ လိုက္ေကၽြးခ်င္တာပါ။ ခုလို စင္ကာပူမွာ စီးပြားေရး က်ဆင္းေနခ်ိန္မွာ
ကၽြန္ေတာ္လို Work Permit နဲ႕ အလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ဒီေလာက္ေလးပဲ ဧည့္ခံတာကို
လာေရာက္သံုးေဆာင္ သြားၾကတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ ညီကိုေမာင္ႏွမ အားလံုးကို ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိပါတယ္ဗ်ာ။

May 3, 2009

ေတာင္းပန္ျခင္း

ေအာက္မွာေဖၚျပထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိဘဲ ကိုယ့္သေဘာနဲ႕ ကိုယ္ လင့္ခ္ ယူလိုက္မိလို႕ပါ။
ခြင့္ေတာင္ျခင္း မရွိပဲ ယူလိုက္မိတဲ့ ဒီလို အမိုက္အမဲေလးကို ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါလို႕...........
အမည္စရင္း ႏွင့္ တကြ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ။

  1. ၾကယ္ျဖဴစင္
  2. ျမဴးသွ်ရီ
  3. ျဖိဳးဇာနည္
  4. ေရႊျပည္သူ
  5. ေမာင္ငယ္
  6. ေမတၱာေရာင္ျပန္
  7. ေနေဒးသစ္
  8. ေနမင္းသံစဥ္
  9. ေနညိဳရင့္
  10. ေကာင္းေလးအိမ္
  11. ေကာင္ကင္းျပာ
  12. အိုက္ခီေလာက္
  13. အိမ္လြမ္းသူ
  14. အနက္ေရာင္အိမ္မက္
  15. သီဟသစ္
  16. ဝသန္မိုး
  17. ဝလံုးဝိုင္းဝိုင္း
  18. ရဲဝင့္သူ
  19. မေနာ္ဟရီ
  20. မေနာသား
  21. မုဆိုးဖိုး
  22. မိုးျမင့္ေအာင္
  23. မိုးခါး
  24. မဝါ
  25. မဆုမြန္
  26. မက္မက္
  27. ဗညားရွိန္
  28. ဖိုးစိန္
  29. ဖိုးဂ်ယ္
  30. နိုင္းနိုင္းစေန
  31. တီခ်မ္း
  32. ညေလး
  33. စူးႏြယ္
  34. စိုင္းထြန္း
  35. ငြန္ငယ္မိုး
  36. ဂ်ပန္ေကာင္ေလး
  37. ခ်စ္ပါးလံုး
  38. ခ်င္းမေလး
  39. ခင္ဦးေမ
  40. ကိုလင္းထက္
  41. ကိုရဲ
  42. Welcom
  43. CHU
  44. ေမာင္ေစတနာ
  45. ျမစ္က်ိဳးအင္း
  46. လင္းလတ္ေဇာ္
  47. လဂြန္းအိမ္
  48. flowerpoem
  49. ဦးဝင္းၾကီး

အားလံုးကို ခင္မင္ခြင့္ရတဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ေနာက္လည္း လိုခ်င္တာရွိရင္ ယူလိုက္ ခိုးလိုက္ ေတာင္းပန္လိုက္ေပါ့ ဟုတ္ေနတာပဲ သူ႕ဟာသူ

က်န္းမာပါေစ အေမ

ရြက္ေဟာင္းေတြ ေၾကြလို ့ရြက္သစ္ေတြ ေ၀ျပန္ျပီ
အေမ..

ပိေတာက္ေတြဖူးလုိ ့ငုေတြလည္း ျမဴးခဲ ့ျပီ..
အေမ..

ႏွစ္သစ္ကူးလို ့တန္ ခူးလည္းေရာက္ခဲ ့ျပီ..
အေမ..

ဒီအခ်ိန္ အေမ့အိမ္မွာ
သၾကၤန္စာေလးေတြ ..ေ၀ေနျပီေပါ့..
အေမ..

အေမ ကေတာ့
ဒီအခ်ိန္ ဘာ၀နာ ပြားလို ့
သတၱ၀ါေတြ ေမတၱာေ၀ေနျပီေပါ့..

အဆင့္အတန္းေတြဘယ္ေလာက္ျမင့္ျမင္ ့..
ေမႊ ့ယာ ထူထူ ေစာင္ျဖဴျဖဴနဲ ့..အိပ္စက္ေန ရေပမယ့္
အေမ့..အရိပ္ ေမတၱာ စိတ္ေတြနဲ ့ရစ္ဖြဲ ့ထားတဲ ့..
ေတာရြာ ကအေမ ့အိမ္…
တဲသာသာ ဓနိမိုး …အမိုးမလံု တဲ ့
ေမတၱာအိမ္ ကို ပဲ လြမ္းတယ္
အေမ

အေမ.. ဒီအခ်ိန္ အတာကူး ႏွစ္ဦး ရဲ ့သၾကၤန္မွာ
တရားရိပ္ ေခြ်းသိပ္ေနျပီေပ့ါ …။။

အိမ္နဲ ့ေ၀းတဲ ့အေမ့သား
ႏွစ္သစ္မွာ တရားရွာရင္း
ခ်မ္းေျမ့ပါေစေၾကာင္း ဆုးေတာင္းပါတယ္
အေမ……။

ေပ်ာ္ရာ မေန ေတာ္ရာေနရတဲ့ဘ၀
ဒုတိယေျမာက္ အေမ့သား
ေ၀းတစ္ေန ရာ က..အျမဲ ဦးခ် ကန္ေတာ့လ်က္ပါ အေမ…။


ေမာင္ငယ္ ဆီမွ ျပန္လဲ ခံစားတင္ျပပါသည္။

May 2, 2009

၀က္တုပ္ေကြးေရာဂါ (Swine Flu) အႏၱရာယ္ သတိေပးခ်က္။

ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားသို ့ ျပန္ ့ႏွံ ့ႏိုင္တဲ့ စိုးရိမ္ဖြယ္ ၀က္တုပ္ေကြးေရာဂါ (Swine Flu) အေႀကာင္း သိရွိေစရန္ ေဖၚျပအပ္ပါတယ္။

Swine Flu ဆိုတာ ဘာလဲ

Swine Flu ဟာ ၀က္ေတြမွာျဖစ္တဲ့ Influenza ဗိုင္းရပ္စ္အမ်ဳိးအစား A H1N1 virus အမ်ဳိးအစားေႀကာင့္ျဖစ္တဲ့ အသက္ရွဴလမ္းေႀကာင္းပိုင္းဆိုင္ရာေရာဂါ ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြအေနနဲ ့ ၀က္ေတြကေန တိုက္ရိုက္ကူးစက္ဖို ့ခဲယွဥ္းေပမယ့္ ဒီေရာဂါပိုးရထားတဲ့သူကေနတစ္ဆင့္ အျခားသူတစ္ဦးကို ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။

Swine Flu ျဖစ္ရင္ ဘယ္လို ေရာဂါလကၡဏာေတြ ေတြ ့ျမင္ရႏိုင္ပါသလဲ။

Swine Flu ျဖစ္တဲ့သူမွာ အပူခ်ိန္အဖ်ားတက္ျခင္း၊ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္း၊ လည္ေခ်ာင္းနာျခင္း၊ ခႏၵာကိုယ္ကိုက္ခဲျခင္း၊ ေခါင္းကိုက္ျခင္း၊ ခ်မ္းတုန္းျခင္း၊ ေမာပန္းျခင္းတို ့ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ အခ်ဳိ ့ေသာသူေတြမွာ ၀မ္းေလွ်ာျခင္း၊ အန္ျခင္းတို ့လည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ စိုးရိမ္ဖို ့အေနနဲ ့ကေတာ့ အဆုတ္ေရာင္ျခင္းနဲ ့ အသက္ရွဴလမ္းေႀကာင္းပိတ္ဆို ့ျပီး အသက္ဆုံးရွဳံးႏိုင္ပါတယ္။

Swine Flu ဟာ ကူးစက္ေရာဂါ ျဖစ္ပါသလား။

Swine Flu ဟာ လူတစ္ဦးကေနတစ္ဦးထံ ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေခ်ာင္းဆိုးျခင္းႏွင့္ ႏွာေခ်ျခင္းမွ ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။ ထို ့အျပင္ Swine Flu ေရာဂါရရွိထားသူ၏ ႏွာေခါင္း၊ ပါးစပ္၊ ႏွာေခါင္းနဲ ့ တံေထြးမ်ားမွာ Swine Flu ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး တြယ္ကပ္ေနႏိုင္တာေႀကာင့္ အဆိုပါေနရာမ်ားကို ထိေတြ ့မိပါကလည္း ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။

Swine Flu ကို ဘယ္လိုကာကြယ္တားဆီးမလဲ။

ကာကြယ္တားဆီရန္ ႀကဳိတင္ျပဳလုပ္ထားသင့္သည္မ်ားမွာ အသက္ရွဴလမ္းေႀကာင္းမွ မ၀င္ေရာက္ေစရန္ ႏွာေခါင္းနဲ ့ ပါးစပ္အား ကာကြယ္ထားေပးေသာ ပါးစပ္ဖုံး ႏွာေခါင္းအုပ္မ်ားအား ၀တ္ဆင္ထားသင့္ပါတယ္။ လက္အား တစ္ခုခုကိုင္တြယ္ျပီးပါက မႀကာခဏ ဆပ္ျပာျဖင့္ ေဆးေႀကာသန္ ့ရွင္းရပါမယ္။ ကိုယ္ခႏၶာက်န္းမာေရး အားေကာင္းျပည့္စုံေနေစရန္ ဂရုစိုက္ဖို ့လိုပါတယ္။ အိပ္စက္အနားယူခ်ိန္ ျပည့္ျပည့္၀၀ရရန္ လိုပါတယ္။ စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းမွဳနဲ ့ အားနည္းေစမွဳမ်ားကို ေရွာင္ရွားရန္ လိုပါတယ္။ ေရ ၀၀လင္လင္ ေသာက္သုံးရန္ လိုပါတယ္။ အာဟာရျပည့္စုံေသာ အစားအေသာက္မ်ား စားသုံးရန္ လိုအပ္ပါတယ္။

Swine Flu ရရွိထားသူ ေနမေကာင္းသူမ်ားအေနနဲ ့ လိုက္နာသင့္တာေတြက ဘာပါလဲ။

မိမိထံမွ Swine Flu ဗိုင္းရပ္စ္ပိုး အျခားသူထံ မကူးစက္ေစရန္ ကာကြယ္မွဳ ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။ မိမိေခ်ာင္းဆိုး ႏွာေခ်တဲ့အခါမွာ လက္ကိုင္ပု၀ါသန္ ့သန္ ့ (သို ့) စကၠဴတစ္ရွဴးမ်ားနဲ ့ ကာကြယ္ျပီးမွ ေခ်ာင္းဆိုးသင့္ ႏွာေခ်သင့္ပါတယ္။ မိမိရဲ ့ မ်က္စိ ႏွာေခါင္း ပါးစပ္တို ့ကို ေရာဂါပိုး ကပ္တြယ္ေနႏိုင္ေသာ လက္ျဖင့္ ကိုင္တြယ္ျခင္း မျပဳလုပ္သင့္ပါဖူး။ မိမိရဲ ့ လက္ကို မႀကာခဏ ဆပ္ျပာျဖင့္ ေဆးေႀကာသန္ ့စင္ရပါမယ္။ မိမိ ေခ်ာင္းဆိုး ႏွာေျခရာတြင္ သုံးေသာ စြန္ ့ပစ္ပစၥည္းမ်ားကို စနစ္တက် သိမ္းဆည္းသင့္ပါတယ္။ မိမိ ေနထိုင္မေကာင္းပါက လူအမ်ားရွိေသာ ေနရာမ်ား ျဖစ္တဲ ့ေစ်း၊ ေက်ာင္း အလုပ္တို ့ကို သြားေရာက္ျခင္းမွ ေရွာင္သင့္ပါတယ္။

ဒီ Swine Flu ျဖစ္သူမ်ားအေနနဲ ့ ဘယ္လို အေျခအေနမ်ဳိးမွာ ဆရာ၀န္ႏွင့္ အျမန္ေတြ ့သင့္ပါသလဲ။

Swine Flu ေႀကာင့္ ေနမေကာင္းျဖစ္ျပီဆိုကတည္းက ဆရာ၀န္မ်ား၏ ကုသမွဳကို ခံယူသင့္ပါတယ္။ အေရးေပၚအေနနဲ ့ ေအာက္ေဖၚျပပါ လကၡဏာမ်ားကို ေတြ ့ရွိရပါက လ်င္ျမန္စြာ ေဆးရုံေဆးခန္းမ်ားသို ့ သြားသင့္ပါတယ္။

- အထူးသျဖင့္ Swine flu ျဖစ္ေနသူ ကေလးမ်ားအေနနဲ ့ အသက္ရွဴႏွဳန္း အလြန္ျပင္းထန္လာျခင္း၊ အသက္ရွဴခက္ခဲျခင္း၊ အသားအေရ ျပာေယာင္သမ္းလာျခင္း၊ ေရလုံး၀ မေသာက္ျခင္း၊ အိပ္ေမာက်ေနကာ ႏိုး၍လွဳပ္၍ မရျခင္း၊ ေခ်ာင္းတအားဆိုးျခင္းႏွင့္ ကိုယ္ပူခ်ိန္အဖ်ားႀကီးျခင္း။

- Swine flu ျဖစ္ေနသူ လူႀကီးမ်ားအေနျဖင့္ အသက္ရွဴခက္ခဲျခင္း၊ အသက္ရွဴရာတြင္ နာက်င္ျခင္း၊ ရင္ဘတ္ႏွင့္ ၀မ္းဗိုက္တြင္ နာက်င္ျခင္း၊ ရုတ္တရက္ မူးေ၀ျခင္း၊ အျမင္ေ၀၀ါးျခင္း၊ အဆက္မျပတ္အန္ျခင္းတို ့ ျဖစ္ပါက ေဆးရုံေဆးခန္းသို ့ အျမန္သြားေရာက္ ျပသသင့္ပါတယ္။

Swine Flu ကို ၀က္သားစားျခင္းႏွင့္ ၀က္မွ ထုတ္လုပ္ေသာ အစားအေသာက္မ်ားေႀကာင့္ ကူးစက္ႏိုင္ပါသလား။

၀က္သားအပါအ၀င္ မည္သည့္အစားအေသာက္ကမွ Swine flu မကူးစက္ႏိုင္ပါ။ သို ့ေသာ္ Swine flu ျဖစ္ေနေသာ ၀က္မ်ားအား ထိေတြ ့ကိုင္တြယ္ျခင္းကိုမူ ေရွာင္ရွားရပါမည္။

Swine Flu ျဖစ္ရင္ မည္သည့္ေဆး၀ါးသုံးစြဲသင့္ပါသလဲ။

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကူးစက္ေရာဂါျပန္ ့ပြားမွဳထိန္းခ်ဴပ္ေရးဌာနမွ ကြ်မ္းက်င္သူဆရာ၀န္မ်ားကေျပာတာကေတာ့ Tamiflu နဲ ့ Relenza ေဆးမ်ားဟာ Swine Flu ကာကြယ္ကုသဖို ့အတြက္ အသုံးျပဳႏိုင္တယ္လို ့ မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။

Swine Flu ျဖစ္တဲ့ ေနာက္ဆုံးအေျခအေန ဘယ္လိုရွိပါသလည္း။

ဒီ Swine Flu ေရာဂါျဖစ္ပြားသူ - အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ မေန ့ကထိ စုစုေပါင္း (အေယာက္ ၂၀)၊ ကေနဒါမွာ (၆) ေယာက္၊ မက္ဆီကိုမွာ အေယာက္ (၁၃၈၄) ဦး - ေသဆုံးသူ (၈၁) ဦးတို ့ျဖစ္ျပီး၊ ေရာဂါသံသယရွိဖြယ္ေတြ ့ရွိမွွဳမွာ ျပင္သစ္မွာ (၁) ဦး၊ အစၥေရးမွာ (၁) ဦး၊ နယူးဇီလန္မွာ (၁၀) ဦး၊ စပိန္မွာ (၇) ဦးတို ့ျဖစ္ပါတယ္။

May 1, 2009

အေမ့ရင္ခြင္

အေမ့ရင္ခြင္ဟာ
သားအတြက္ေတာ့
ကႏၱာရက အိုေအစစ္ပါအေမ
အေဖ့ေမတၱာေရာ အေမ့ေမတၱာပါ
ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ အေမ့ရင္ေငြ႕မွာ
သားေပ်ာ္ေမြ႕ေပမယ့္
အေမအားကုိးရတဲ့သား
ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာကုိး
မေျပာျဖစ္ေသးတဲ့ စကားေလးတခြန္း
အခုဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ပဲ ေျပာလိုက္ပါရေစ။
သားအေမ့ကုိ အရမ္းခ်စ္တယ္။
လြမ္းတယ္အေမ။
ေလျပည္နဲ႔အတူ
လြင့္ပါးလို႔ရမယ္ဆိုရင္
လြမ္းရမႈေတြ သယ္ပုိးရင္း
ျပန္ခဲ့မိခ်င္ရဲ့ အေမ့ရင္ခြင္
အေမမ်ားေန႔မွာ
အေမမ်ားအားလံုး
စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္က်န္းမာပါေစလို႔
သားဆုေတာင္းရင္း
ရွိခိုးကန္ေတာ့ပါတယ္ အေမ။

ကေလာင္နာမည္ကို မေပးပါနဲ႔လို႔ေျပာထားပင္မဲ့
အေမမ်ားေန႔ အမွတ္အရအတြက္မို႔ ခ်စ္ပါးလံုး ေရးသားေသာကဗ်ာ ျဖစ္ပါသည္။